تاثیر نگرش و رفتار آموزگار ابتدایی بر سلامت روان دانش آموزان

دوران ابتدایی به عنوان سنگ بنای شکل گیری شخصیت و سلامت روان کودک، نقشی حیاتی در آینده فرد ایفا می کند. در این میان، آموزگار ابتدایی به عنوان دومین مرجع مهم پس از والدین، تاثیری عمیق و پایدار بر دنیای درونی دانش آموزان دارد. این مقاله به بررسی جامع و دانشگاهی تاثیر نگرش و رفتار آموزگار بر سلامت روان دانش آموزان می پردازد. ابتدا تعاریف کلیدی در حوزه سلامت روان کودک، نگرش معلم و رفتار حرفه ای تبیین می شود. سپس، مکانیسم های تاثیرگذاری از طریق تعاملات معلم-دانش آموز تحلیل شده و آثار روان شناختی این تعاملات بر مولفه هایی چون اعتمادبه نفس، اضطراب، عزت نفس و انگیزش دانش آموزان مورد واکاوی قرار می گیرد. عوامل مدرسه ای موثر بر این فرآیند و راهکارهای عملی برای ارتقاء رفتار حرفه ای معلمان و نقش حمایتی خانواده و مدرسه در این راستا ارائه می گردد. نتایج نشان می دهد که نگرش مثبت، همدلی و رفتارهای حمایتی آموزگار، عاملی محافظ در برابر آسیب های روان شناختی و محرکی قوی برای رشد مطلوب است.

کلیدواژه ها:

سلامت روان کودک ، نگرش معلم ، رفتار حرفه ای ، تعامل معلم-دانش آموز ، عزت نفس ، محیط آموزشی.