نقش معلمان در طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر مبتنی بر نیازهای شناختی دانش آموزان

طراحی محیط های یادگیری انعطاف پذیر به عنوان یکی از رویکردهای نوین آموزشی، نقش تعیین کننده ای در پاسخ گویی به تفاوت های شناختی دانش آموزان و بهبود کیفیت یادگیری دارد. هدف این مقاله بررسی نقش معلمان در شکل دهی، هدایت و بهینه سازی این محیط ها با تمرکز بر نیازهای شناختی دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی مقالات معتبر علمی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که معلمان با بهره گیری از راهبردهای تدریس فعال، طراحی فعالیت های چندسطحی، شخصی سازی فرایند یادگیری و ایجاد تعامل موثر در کلاس درس، می توانند محیط هایی پویا و سازگار با سبک های مختلف یادگیری ایجاد کنند. نتایج همچنین حاکی از آن است که محیط های یادگیری انعطاف پذیر موجب تقویت مهارت های شناختی و فراشناختی، افزایش انگیزش تحصیلی، بهبود تمرکز و ارتقای خودتنظیمی دانش آموزان می شود. علاوه بر این، توانمندسازی حرفه ای معلمان و حمایت مدیریتی مدارس نقش مهمی در اجرای موفق این رویکرد ایفا می کند. بر اساس نتایج به دست آمده، طراحی آگاهانه محیط های یادگیری توسط معلمان می تواند به عنوان یکی از راهبردهای موثر در ارتقای کیفیت آموزشی و پاسخ گویی به نیازهای متنوع شناختی دانش آموزان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

محیط یادگیری انعطاف پذیر ، نیازهای شناختی ، نقش معلم ، طراحی آموزشی ، خودتنظیمی یادگیری