تاثیر هوش هیجانی بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های اساسی شایستگی های فردی و اجتماعی دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در کیفیت یادگیری و عملکرد تحصیلی ایفا می کند. هدف این مقاله تبیین تحلیلی ارتباط میان هوش هیجانی و عملکرد تحصیلی دانش آموزان و بررسی سازوکارهای اثرگذاری مولفه های هیجانی بر فرایند یادگیری مدرسه ای است. روش تحقیق به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این راستا، ابعاد مختلف هوش هیجانی شامل خودآگاهی، خودتنظیمی، انگیزش درونی، همدلی و مهارت های ارتباطی مورد تحلیل قرار گرفته و ارتباط آن ها با شاخص های پیشرفت تحصیلی، مشارکت فعال کلاسی و پایداری یادگیری بررسی شده است. یافته ها نشان می دهد دانش آموزانی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردارند، توانایی بیشتری در مدیریت فشارهای تحصیلی، تنظیم هیجان های منفی، افزایش تمرکز شناختی و ایجاد تعامل های مثبت آموزشی دارند که این امر به بهبود عملکرد تحصیلی و ارتقای کیفیت یادگیری منجر می شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که تقویت هوش هیجانی از طریق برنامه های مدرسه محور و آموزش مهارت های هیجانی می تواند به عنوان راهبردی موثر برای ارتقای عدالت آموزشی و بهبود پیامدهای تربیتی مورد توجه سیاست گذاران و برنامه ریزان آموزشی قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، عملکرد تحصیلی ، یادگیری مدرسه ای ، مهارت های هیجانی ، پیشرفت تحصیلی