تاثیر برنامه های پرورشی مدرسه بر سلامت روان و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان با تاکید بر نقش مدیریت آموزشی

این مقاله به بررسی تاثیر برنامه های پرورشی مدرسه بر سلامت روان و تاب آوری تحصیلی دانش آموزان با تاکید ویژه بر نقش مدیریت آموزشی می پردازد. هدف اصلی، تبیین چگونگی کارکرد برنامه های پرورشی در ارتقای بهزیستی روانی، افزایش توان سازگاری دانش آموزان با چالش های تحصیلی و شناسایی نقش راهبردی مدیران آموزشی در طراحی، اجرا و پایداری این برنامه هاست. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. داده ها از طریق تحلیل محتوای منابع علمی مرتبط با سلامت روان، تاب آوری تحصیلی، برنامه های پرورشی و مدیریت آموزشی گردآوری و سپس با رویکرد تلفیقی مورد تحلیل قرار گرفته اند. یافته های مقاله نشان می دهد برنامه های پرورشی هدفمند، در صورت برخورداری از حمایت مدیریتی موثر، می توانند به طور معناداری موجب کاهش فشارهای روانی، تقویت احساس تعلق به مدرسه، ارتقای مهارت های اجتماعی و افزایش تاب آوری تحصیلی دانش آموزان شوند. همچنین نتایج حاکی از آن است که مدیریت آموزشی با ایجاد فرهنگ مدرسه ای سلامت محور، فراهم سازی منابع انسانی و عاطفی، و هماهنگی میان فعالیت های آموزشی و پرورشی، نقش کلیدی در اثربخشی این برنامه ها ایفا می کند. بر این اساس، توجه نظام مند به بعد پرورشی مدرسه به عنوان مکمل آموزش رسمی، ضرورتی اساسی برای بهبود کیفیت تجربه تحصیلی دانش آموزان تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

برنامه های پرورشی ، سلامت روان ، تاب آوری تحصیلی ، مدیریت آموزشی ، بهزیستی روانی