بازاندیشی نقش مدرسه و معلم در ارتقای کیفیت یادگیری پایدار دانش آموزان در عصر تحول

تحولات شتابان اجتماعی، فناورانه و دانشی در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با چالش های اساسی در زمینه کیفیت و پایداری یادگیری دانش آموزان مواجه ساخته است. در این میان، مدرسه و معلم به عنوان دو رکن بنیادین آموزش وپرورش، نیازمند بازاندیشی عمیق در نقش ها، کارکردها و شیوه های عمل خود هستند. هدف این مقاله، تبیین مفهومی و تحلیلی نقش مدرسه و معلم در ارتقای کیفیت یادگیری پایدار دانش آموزان در عصر تحول و شناسایی الزامات و راهبردهای تحقق آن است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای، اسناد علمی و مقالات معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این پژوهش، با تحلیل مبانی نظری یادگیری پایدار، تحولات معاصر آموزش، عاملیت حرفه ای معلم و کارکردهای نوین مدرسه، ابعاد مختلف تاثیرگذاری این دو نهاد بر یادگیری عمیق و معنادار بررسی شده است. نتایج نشان می دهد که گذار از الگوهای سنتی آموزش به رویکردهای یادگیرنده محور، تقویت نقش معلم به عنوان طراح و راهبر یادگیری، توسعه همکاری های حرفه ای معلمان و تبدیل مدرسه به جامعه یادگیرنده، از مهم ترین عوامل ارتقای کیفیت و پایداری یادگیری دانش آموزان محسوب می شوند. همچنین، هم راستاسازی برنامه درسی، تدریس و ارزشیابی، نقشی تعیین کننده در تحقق یادگیری پایدار ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش وپرورش ، یادگیری پایدار ، نقش معلم ، مدرسه یادگیرنده ، کیفیت یادگیری