تاثیر بازی سازی و روش های آموزشی تعاملی بر یادگیری و مشارکت دانش آموزان

با پیشرفت فناوری های آموزشی و تغییر رویکردهای یاددهی–یادگیری، استفاده از بازی سازی و روش های آموزشی تعاملی به عنوان راهبردهایی نوین برای ارتقای کیفیت آموزش مورد توجه پژوهشگران و معلمان قرار گرفته است. کاهش انگیزه، مشارکت پایین و یادگیری سطحی از جمله چالش های اساسی نظام های آموزشی سنتی هستند که می توانند عملکرد تحصیلی دانش آموزان را تحت تاثیر قرار دهند. بازی سازی با به کارگیری عناصر بازی مانند امتیازدهی، رقابت، بازخورد فوری و چالش های هدفمند، محیط یادگیری را جذاب تر کرده و انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش می دهد. از سوی دیگر، روش های آموزشی تعاملی با تاکید بر مشارکت فعال، یادگیری گروهی، حل مسئله و تعامل معلم–دانش آموز، زمینه یادگیری عمیق و معنادار را فراهم می کنند. پژوهش های پیشین نشان می دهند که استفاده هم زمان از بازی سازی و روش های آموزشی تعاملی می تواند تاثیر چشمگیری بر بهبود یادگیری، افزایش مشارکت فعال و تقویت انگیزه تحصیلی دانش آموزان داشته باشد. این مقاله مروری با بررسی و تحلیل مطالعات انجام شده در حوزه بازی سازی و آموزش تعاملی، به تبیین نقش این رویکردها در ارتقای یادگیری و مشارکت دانش آموزان می پردازد و پیامدهای آموزشی و پژوهشی آن را مورد بحث قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

بازی سازی ، روش های آموزشی تعاملی ، یادگیری دانش آموزان ، مشارکت تحصیلی ، انگیزه یادگیری