واکاوی فرصت ها و موانع اجرای رویکرد آموزش فراگیر (Inclusive Approach) در آموزش دانش آموزان با نیازهای ویژه در مدارس ابتدایی

آموزش فراگیر به عنوان رویکردی عدالت محور در نظام های آموزشی، بر پاسخ گویی به تنوع نیازهای یادگیرندگان و فراهم سازی فرصت های برابر برای همه دانش آموزان، به ویژه دانش آموزان با نیازهای ویژه، تاکید دارد. هدف این مقاله واکاوی فرصت ها و موانع اجرای رویکرد آموزش فراگیر در مدارس ابتدایی و تبیین الزامات تحقق اثربخش آن در بستر مدرسه است. مقاله حاضر با رویکرد تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات معتبر علمی انجام شده و با تمرکز بر ابعاد تربیتی، آموزشی، سازمانی و مدیریتی آموزش فراگیر، به تحلیل شرایط موجود پرداخته است. یافته ها نشان می دهد که آموزش فراگیر می تواند پیامدهای مثبتی همچون ارتقای کیفیت یادگیری، بهبود تعاملات اجتماعی، کاهش برچسب زنی آموزشی و تقویت احساس تعلق به مدرسه را برای دانش آموزان با نیازهای ویژه و سایر دانش آموزان به همراه داشته باشد. با این حال، موانعی نظیر نگرش های محدودکننده، کمبود شایستگی های حرفه ای معلمان، محدودیت منابع و ضعف در سیاست گذاری آموزشی، تحقق کامل این رویکرد را با چالش مواجه می سازد. نتایج مقاله بر ضرورت توانمندسازی معلمان، بازنگری در برنامه های درسی، تقویت مدیریت مدرسه و گسترش همکاری خانواده و مدرسه برای توسعه آموزش فراگیر در دوره ابتدایی تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

آموزش فراگیر ، دانش آموزان با نیازهای ویژه ، مدارس ابتدایی ، عدالت آموزشی ، شمول پذیری آموزشی