سلامت روان مدرسه، مدیریت آموزشی، فرسودگی معلمان، تنش های دانش آموزی، رهبری مدرسه

نظام بازخورد و پایش آموزشی به عنوان یکی از ارکان کلیدی مدیریت کیفیت در مدارس، نقش تعیین کننده ای در بهبود فرآیندهای یاددهی و یادگیری، ارتقای عملکرد معلمان و افزایش اثربخشی برنامه های آموزشی دارد. این مقاله با هدف تبیین ابعاد مفهومی نظام بازخورد مدرسه ای، طراحی شاخص های پایش آموزشی، معرفی ابزارهای گردآوری داده و ارائه چارچوبی منسجم برای استقرار چرخه بهبود مستمر در محیط مدرسه تدوین شده است. روش تحقیق این پژوهش به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و بررسی نظام مند مقالات معتبر علمی انجام شده است. در این راستا، مولفه های اصلی پایش آموزشی شامل شاخص های کیفیت تدریس، عملکرد تحصیلی دانش آموزان، مشارکت یادگیرندگان، شرایط روانی اجتماعی مدرسه و سازوکارهای مدیریتی مورد تحلیل قرار گرفته و ارتباط آن ها با تصمیم گیری داده محور در مدرسه تبیین شده است. نتایج پژوهش نشان می دهد استقرار یک نظام یکپارچه بازخورد و پایش آموزشی، ضمن افزایش شفافیت عملکرد آموزشی، زمینه بهبود مستمر برنامه های درسی، ارتقای شایستگی های حرفه ای معلمان و تقویت فرهنگ یادگیری سازمانی در مدارس را فراهم می سازد. همچنین بهره گیری از ابزارهای فناورانه و مشارکت فعال ذی نفعان آموزشی، نقش مهمی در اثربخشی و پایداری این نظام ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

بازخورد آموزشی ، پایش مدرسه ای ، بهبود مستمر ، کیفیت آموزشی ، تصمیم گیری داده محور