تقویت سواد خواندن با رویکرد آگاهی واج شناختی و آموزش صریح

سواد خواندن به عنوان یکی از بنیادی ترین مهارت های تحصیلی، نقشی تعیین کننده در موفقیت آموزشی و رشد شناختی فراگیران دارد و ضعف در آن می تواند پیامدهای گسترده ای در مسیر یادگیری ایجاد کند. مقاله حاضر با هدف تبیین و تحلیل تقویت سواد خواندن از طریق رویکرد آگاهی واج شناختی همراه با آموزش صریح تدوین شده است. تمرکز اصلی پژوهش بر بررسی مبانی نظری، کارکردهای آموزشی و پیامدهای تربیتی این رویکرد در بهبود مهارت های پایه خواندن، شامل رمزگشایی، روان خوانی و درک مطلب است. روش تحقیق به صورت تحلیلی–توصیفی بوده و داده ها از طریق مطالعات کتابخانه ای، تحلیل اسناد علمی و بررسی مقالات معتبر داخلی و خارجی گردآوری و تحلیل شده اند. در این چارچوب، مفاهیم کلیدی سواد خواندن، آگاهی واج شناختی و آموزش صریح به صورت نظام مند واکاوی شده و پیوند نظری و عملی آن ها در فرآیند یاددهی–یادگیری مورد توجه قرار گرفته است. نتایج تحلیل ها نشان می دهد که آموزش هدفمند و ساخت یافته مهارت های واج شناختی، در صورت اجرا با رویکرد آموزش صریح، تاثیر معناداری بر پیشگیری از مشکلات خواندن و ارتقای عملکرد خواندن فراگیران دارد. همچنین یافته ها حاکی از آن است که پذیرش این رویکرد می تواند به افزایش اثربخشی آموزش، کاهش نابرابری های یادگیری و بهبود کیفیت آموزش خواندن در دوره ابتدایی منجر شود.

کلیدواژه ها:

سواد خواندن ، آگاهی واج شناختی ، آموزش صریح ، یادگیری خواندن ، آموزش ابتدایی