تاثیر استفاده از فناوری در تدریس زبان انگلیسی و یادگیری دانش آموزان

گسترش فناوری های نوین آموزشی در دهه های اخیر، چشم انداز آموزش زبان انگلیسی را به طور اساسی دگرگون کرده و شیوه های سنتی تدریس را با رویکردهای تعاملی، چندرسانه ای و یادگیرنده محور جایگزین ساخته است. هدف این مقاله بررسی نظام مند تاثیر استفاده از فناوری در فرایند تدریس زبان انگلیسی و پیامدهای آن بر یادگیری دانش آموزان است. پژوهش حاضر با رویکرد تحلیلی–توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و تحلیل مقالات علمی معتبر داخلی و خارجی انجام شده است. در این راستا، انواع فناوری های آموزشی مورد استفاده در آموزش زبان انگلیسی، نقش آن ها در بهبود روش های تدریس، و تاثیرشان بر مولفه های مختلف یادگیری دانش آموزان از جمله انگیزش، تعامل آموزشی، یادگیری خودتنظیمی و ارتقای مهارت های زبانی مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد که به کارگیری هدفمند فناوری، با ایجاد محیط های یادگیری پویا و انعطاف پذیر، می تواند کیفیت تدریس زبان انگلیسی را افزایش داده و زمینه مشارکت فعال تر دانش آموزان را فراهم سازد. همچنین، استفاده آگاهانه از فناوری های دیجیتال موجب تقویت یادگیری معنادار، افزایش استقلال یادگیرندگان و بهبود عملکرد آموزشی آنان می شود. با این حال، اثربخشی فناوری به عواملی همچون شایستگی حرفه ای معلمان، زیرساخت های آموزشی و همسویی فناوری با اهداف برنامه درسی وابسته است.

کلیدواژه ها:

فناوری آموزشی ، تدریس زبان انگلیسی ، یادگیری دانش آموزان ، آموزش دیجیتال ، یادگیری تعاملی