هوش هیجانی و نقش آن در رشد شناختی، انگیزشی و اجتماعی دانش آموزان

هوش هیجانی به عنوان یکی از مولفه های کلیدی رشد همه جانبه دانش آموزان، نقش تعیین کننده ای در بهبود کارکردهای شناختی، تقویت انگیزش تحصیلی و ارتقای مهارت های اجتماعی ایفا می کند. هدف این مقاله تبیین جایگاه هوش هیجانی در فرایند یادگیری و بررسی سازوکارهای اثرگذاری آن بر رشد شناختی، انگیزشی و اجتماعی دانش آموزان است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی-توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است؛ به این معنا که با گردآوری و تحلیل نظام مند منابع علمی، ابعاد نظری هوش هیجانی، کارکردهای آموزشی آن و پیامدهای تربیتی مرتبط استخراج و به صورت تحلیلی بررسی شده اند. یافته های مقاله نشان می دهد تقویت خودآگاهی هیجانی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های ارتباطی می تواند به بهبود تمرکز، افزایش پایداری تحصیلی، ارتقای خودکارآمدی یادگیری و گسترش تعاملات اجتماعی سازنده در محیط مدرسه منجر شود. همچنین نتایج بیانگر آن است که ادغام آموزش مهارت های هیجانی در برنامه های درسی و فعالیت های مدرسه ای، زمینه ساز ایجاد محیط یادگیری امن، افزایش مشارکت دانش آموزان و کاهش تعارض های رفتاری خواهد بود. این یافته ها بر ضرورت توجه نظام آموزشی به پرورش هوش هیجانی به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از تربیت دانش آموزان تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، رشد شناختی ، انگیزش تحصیلی ، مهارت های اجتماعی ، یادگیری مدرسه ای