نقش دبیر ادبیات فارسی در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان: ظرفیتی مغفول در آموزش مدرسه ای

نقش دبیر ادبیات فارسی در پرورش هوش هیجانی دانش آموزان یکی از ظرفیت های کمتر مورد توجه در نظام آموزش مدرسه ای به شمار می آید که می تواند به صورت موثر در ارتقای کیفیت تربیت عاطفی و اجتماعی فراگیران اثرگذار باشد. هدف این مقاله تبیین جایگاه حرفه ای دبیر ادبیات فارسی در تقویت مولفه های هوش هیجانی و بررسی سازوکارهای آموزشی مرتبط با این نقش تربیتی است. روش تحقیق این مقاله به صورت تحلیلی توصیفی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای و مقالات معتبر انجام شده است؛ به این معنا که با گردآوری و تحلیل منابع علمی مرتبط، ابعاد نظری هوش هیجانی، ظرفیت های تربیتی متون ادبی و راهبردهای آموزشی دبیران ادبیات استخراج و به صورت منسجم مورد بررسی قرار گرفته است. یافته های مقاله نشان می دهد دبیر ادبیات فارسی از طریق به کارگیری روش های تدریس تعاملی، ایجاد فضای گفت وگومحور، بهره گیری هدفمند از متون ادبی و ایفای نقش الگویی می تواند به طور مستقیم در تقویت خودآگاهی هیجانی، همدلی، خودنظم دهی و مهارت های ارتباطی دانش آموزان نقش آفرینی کند. همچنین نتایج حاکی از آن است که توجه نظام مند به این ظرفیت تربیتی می تواند به بهبود روابط کلاسی، افزایش انگیزش تحصیلی و ارتقای سلامت روانی دانش آموزان منجر شود و جایگاه درس ادبیات فارسی را از سطح صرفا آموزشی به سطحی عمیق تر و تربیت محور ارتقا دهد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، دبیر ادبیات فارسی ، تربیت هیجانی ، آموزش مدرسه ای ، یادگیری عاطفی اجتماعی