هوش مصنوعی و آموزش مهارت های نرم (Soft Skills)

در دهه های اخیر، با تحول عمیق نظام های آموزشی و افزایش پیچیدگی های اجتماعی و شغلی، مهارت های نرم (Soft Skills) نظیر تفکر انتقادی، حل مسئله، ارتباط موثر، خلاقیت و همکاری به عنوان شایستگی های کلیدی قرن بیست ویکم مورد توجه قرار گرفته اند. هم زمان، هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) به عنوان یکی از پیشرفته ترین فناوری های نوین، ظرفیت های گسترده ای برای بازتعریف فرآیندهای یاددهی–یادگیری فراهم کرده است. هدف این مقاله، بررسی نقش و کارکردهای هوش مصنوعی در آموزش و تقویت مهارت های نرم در محیط های آموزشی است.پژوهش حاضر با رویکرد کیفی و به روش مطالعه کتابخانه ای انجام شده و داده ها از طریق تحلیل اسناد، کتاب ها، مقالات علمی–پژوهشی داخلی و خارجی و گزارش های معتبر بین المللی گردآوری شده اند. یافته های مطالعات پیشین نشان می دهد که ابزارها و سامانه های مبتنی بر هوش مصنوعی—از جمله یادگیری تطبیقی، شبیه سازهای هوشمند، چت بات های آموزشی و سیستم های بازخورد خودکار—می توانند زمینه ای موثر برای پرورش مهارت های نرم فراهم آورند (Luckin et al.، ۲۰۱۶؛ Holmes et al.، ۲۰۱۹). نتایج تحلیل منابع حاکی از آن است که هوش مصنوعی با فراهم سازی محیط های یادگیری شخصی سازی شده، تعامل محور و مسئله محور، نقش معناداری در تقویت مهارت هایی چون همکاری، خودتنظیمی یادگیری و تفکر خلاق ایفا می کند (OECD، ۲۰۱۸). با این حال، چالش هایی نظیر ملاحظات اخلاقی، وابستگی بیش ازحد به فناوری و شکاف دیجیتال نیز از جمله محدودیت های مطرح شده در ادبیات پژوهش هستند. در مجموع، می توان گفت بهره گیری آگاهانه و هدفمند از هوش مصنوعی، در کنار رویکردهای تربیتی مناسب، می تواند به ارتقای کیفیت آموزش مهارت های نرم در نظام های آموزشی منجر شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، مهارت های نرم ، آموزش ، یادگیری تطبیقی ، فناوری های آموزشی