یادگیری مبتنی بر پروژه؛ اقتباسی موفق در مدارس ایران؟

چکیدهیادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) به عنوان یکی از پیشروترین رویکردهای پداگوژیک در قرن بیست و یکم، نویدبخش گذار از نظام های آموزشی حافظه محور به سمت نظام های مهارت محور و شایستگی محور است. این مقاله با هدف واکاوی امکان سنجی، چالش ها و راهکارهای پیاده سازی این رویکرد در زیست بوم آموزشی ایران نگاشته شده است. با وجود تاکید اسناد بالادستی نظیر سند تحول بنیادین بر تنوع بخشی به محیط های یادگیری، نظام آموزشی ایران همچنان با هژمونی کنکور و برنامه درسی متمرکز دست وپنج نرم می کند. این پژوهش تحلیلی با بررسی ۸ محور کلیدی، استدلال می کند که پیاده سازی موفق PBL در ایران نیازمند «بومی سازی» و نه «کپی برداری» صرف است. چالش های ساختاری نظیر تراکم کلاس ها و حجم کتاب های درسی، در کنار موانع فرهنگی مانند مقاومت والدین و فقدان آمادگی معلمان، موانعی جدی محسوب می شوند. با این حال، تجربیاتی نظیر جشنواره جابربن حیان و طرح های بوم، نشانه هایی از ظرفیت تطبیق پذیری را نمایان می سازند. نتیجه گیری مقاله بر این نکته استوار است که موفقیت این اقتباس در گرو بازتعریف نظام ارزشیابی، توانمندسازی حرفه ای معلمان و استفاده هوشمندانه از فناوری برای غلبه بر محدودیت های فیزیکی است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) ، نظام آموزشی ایران ، برنامه درسی پنهان ، ارزشیابی توصیفی ، سند تحول بنیادین ، شایستگی های قرن ۲۱ ، چالش های پداگوژیک.