یادگیری دانش آموزان در پرتو تدریس هوشمند: تحلیلی بر نظام آموزشی

چکیدهتحولات شتابان قرن بیست ویکم، نظام های آموزشی را با چالش هایی بنیادین مواجه ساخته است؛ چالش هایی که دیگر با الگوهای سنتی تدریس قابل پاسخ گویی نیستند. در این میان، مفهوم «تدریس هوشمند» به عنوان رویکردی نوین، تلاش می کند با تلفیق دانش تربیتی، فناوری های نوظهور، داده محوری و شناخت عمیق از تفاوت های فردی دانش آموزان، کیفیت یادگیری را به طور معناداری ارتقا دهد. این مقاله با رویکردی تحلیلی توصیفی، به بررسی ابعاد مختلف تدریس هوشمند و تاثیر آن بر یادگیری دانش آموزان در نظام آموزشی می پردازد. در این نوشتار، ضمن تبیین مبانی نظری تدریس هوشمند، نقش معلم، فناوری، انگیزش درونی، ارزشیابی هوشمند و عدالت آموزشی مورد واکاوی قرار گرفته است. یافته های نظری و پژوهشی نشان می دهد که تدریس هوشمند نه تنها موجب افزایش عمق یادگیری و ماندگاری مفاهیم می شود، بلکه می تواند به کاهش شکاف های آموزشی، افزایش خودتنظیمی یادگیرندگان و تحول نقش معلم منجر شود. مقاله حاضر می کوشد تصویری جامع از ظرفیت ها و چالش های پیاده سازی تدریس هوشمند در نظام آموزشی ایران ارائه دهد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: تدریس هوشمند ، یادگیری دانش آموزان ، نظام آموزشی ، فناوری آموزشی ، معلم هوشمند ، یادگیری شخصی سازی شده