تاثیر الگوریتم های AI بر عدالت آموزشی و دسترسی برابر به فرصت های یادگیری

ظهور هوش مصنوعی (AI) در عرصه آموزش، نویدبخش تحولی بنیادین در شیوه های یادگیری و تدریس است. با این حال، استفاده از الگوریتم های هوشمند چالش های اخلاقی و اجتماعی عمیقی را به همراه دارد که مهم ترین آن ها مسئله «عدالت آموزشی» است. این مقاله به بررسی تاثیرات دوگانه هوش مصنوعی بر برابری فرصت های یادگیری می پردازد. از یک سو، سیستم های تطبیقی می توانند آموزش را شخصی سازی کرده و شکاف های یادگیری را پر کنند؛ اما از سوی دیگر، سوگیری های نهفته در داده ها و الگوریتم ها می تواند نابرابری های موجود را تشدید کند. در این پژوهش، با استناد به منابع علمی داخلی، ابعاد مختلف این پدیده از جمله شکاف دیجیتال، تبعیض الگوریتمی و راهکارهای سیاست گذاری برای تضمین دسترسی برابر بررسی می شود. نتایج نشان می دهد که بدون نظارت دقیق و طراحی اخلاق محور، هوش مصنوعی می تواند به ابزاری برای بازتولید نابرابری تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، عدالت آموزشی ، تبعیض الگوریتمی ، یادگیری شخصی سازی شده ، شکاف دیجیتال ، اخلاق هوش مصنوعی.