تبیین استفاده از فناوری برای مداخلات روان شناسی بالینی مبتنی بر ادبیات فارسی

با پیشرفت فناوری های دیجیتال، کاربرد ابزارهای فناورانه در حوزه روان شناسی بالینی به یکی از گرایش های مهم پژوهشی و عملی تبدیل شده است. استفاده از فناوری، شامل اپلیکیشن های موبایل، درمان آنلاین، محیط های واقعیت مجازی و بازی های درمانی، فرصت های جدیدی برای ارائه خدمات روان شناختی فراهم می آورد. این روند به ویژه در زمینه هایی مانند اضطراب، افسردگی و اختلالات استرس پس از سانحه موجب دسترسی سریع تر و موثرتر به مداخلات درمانی شده است. هدف این مطالعه، بررسی و تبیین نقش فناوری در مداخلات روان شناسی بالینی بر اساس ادبیات فارسی موجود است. با توجه به محدودیت پژوهش های تجربی در ایران، این تحقیق به صورت مروری تحلیلی بر منابع فارسی انجام شد تا زمینه های کاربرد فناوری، مزایا، محدودیت ها و چالش های موجود شناسایی گردد. روش این مطالعه مبتنی بر جمع آوری و تحلیل محتوای مقالات، کتب و پایان نامه های فارسی منتشرشده در دهه اخیر است. یافته ها نشان می دهد که فناوری می تواند دسترسی به خدمات روان شناسی را تسهیل کرده و اثربخشی مداخلات را افزایش دهد. اپلیکیشن های موبایل و درمان آنلاین بیشترین کاربرد را دارند، در حالی که استفاده از واقعیت مجازی و بازی های درمانی هنوز محدود به مطالعات آزمایشی است. علاوه بر این، پذیرش فناوری توسط مراجع و روان شناس، امنیت داده ها و چارچوب های اخلاقی، عوامل تعیین کننده موفقیت مداخلات هستند. نتیجه گیری مطالعه حاکی از آن است که فناوری پتانسیل قابل توجهی برای بهبود کیفیت خدمات روان شناسی بالینی دارد، به شرط آنکه با آموزش مناسب متخصصان، تدوین دستورالعمل های اخلاقی و توجه به فرهنگ و نیاز جامعه ترکیب شود. این پژوهش می تواند به برنامه ریزی و توسعه مداخلات دیجیتال در حوزه روان شناسی بالینی کمک کند و مسیر تحقیقات آتی در ایران را روشن نماید.

کلیدواژه ها:

فناوری ، روان شناسی بالینی ، مداخلات دیجیتال