یادگیری ترکیبی؛ آینده ی آموزش پس از دوران آنلاین

چکیدهدوران همه گیری کرونا به عنوان یک کاتالیزور عظیم، نظام های آموزشی سراسر جهان را به یک آزمایشگاه بزرگ و اجباری برای آموزش مجازی تبدیل کرد. با فروکش کردن این بحران، بازگشت کامل به شیوه های سنتی پیش از کرونا نه ممکن است و نه مطلوب. «یادگیری ترکیبی» یا آمیخته (Blended Learning) به عنوان پارادایم غالب و راهبرد اصلی برای آینده آموزش مطرح شده است. این مقاله به واکاوی عمیق این رویکرد می پردازد که چگونه می توان با ادغام هوشمندانه تعاملات چهره به چهره و ابزارهای دیجیتال، بهره وری آموزشی را به حداکثر رساند. در این پژوهش، گذار از آموزش اضطراری به طراحی آموزشی هدفمند، مبانی نظری ساختن گرایی در بستر دیجیتال، مدل های اجرایی متنوع (مانند کلاس معکوس)، تحول نقش معلم از انتقال دهنده دانش به طراح یادگیری، اهمیت عاملیت دانش آموز، زیرساخت های فناورانه، رویکردهای نوین ارزشیابی و چالش های عدالت آموزشی مورد بررسی قرار می گیرد. استدلال اصلی مقاله این است که یادگیری ترکیبی نه یک راه حل موقت، بلکه یک دگردیسی ضروری برای تربیت نسل آینده در زیست بوم پیچیده قرن بیست و یکم است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: یادگیری ترکیبی ، آموزش پسا-کرونا ، کلاس معکوس ، طراحی آموزشی ، عدالت دیجیتال ، تکنولوژی آموزشی ، عاملیت دانش آموز.