از کلاس درس تا زیست جهان یادگیری: بازتعریف نقش مدرسه در عصر یادگیری عمیق و معناگرا

چکیدهدر طلیعه قرن بیست و یکم، نهاد مدرسه با بحرانی وجودی و کارکردی مواجه است. الگوی سنتی آموزش که میراث دوران صنعتی سازی است، با تفکیک مکانیکی “کلاس درس” از “زیست جهان” دانش آموز، منجر به بیگانگی تحصیلی و تقلیل یادگیری به انباشت حافظه محور اطلاعات شده است. این مقاله با رویکردی انتقادی-تحلیلی و با بهره گیری از مبانی پدیدارشناسی و سازنده گرایی اجتماعی، به تبیین لزوم گذر از آموزش سطح نگر به “یادگیری عمیق و معناگرا” می پردازد. استدلال اصلی مقاله بر این است که مدرسه باید از یک فضای محصور فیزیکی به یک اکوسیستم پویا تغییر ماهیت دهد که در آن مرزهای میان دانش انتزاعی و تجربیات زیسته دانش آموزان محو می شود. با بررسی هشت مولفه کلیدی، این پژوهش نشان می دهد که چگونه بازتعریف برنامه درسی، نقش معلم، و شیوه های ارزشیابی می تواند “زیست جهان” را به قلب فرایند یادگیری بازگرداند و دانش آموزانی تربیت کند که نه تنها دارای سواد آکادمیک، بلکه دارای عاملیت و توانایی معناسازی در جهانی پیچیده هستند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی:زیست جهان ، یادگیری عمیق ، معناگرایی در آموزش ، پدیدارشناسی تربیتی ، بازسازی مدرسه ، برنامه درسی پنهان ، ارزشیابی اصیل ، عاملیت دانش آموز.