مدیر مدرسه یا معمار فرهنگ؟ گذار از «ناظم بودن» به «رهبری توزیع شده»

چکیدهدر چشم انداز آموزشی قرن بیست ویکم، مدل های سنتی مدیریت مدرسه که بر پایه ی سلسله مراتب بوروکراتیک، کنترل متمرکز و نقش مدیر به عنوان «ناظم» یا «مجری بخشنامه ها» استوار بودند، کارایی خود را از دست داده اند. پیچیدگی های محیط های آموزشی، تنوع نیازهای دانش آموزان و لزوم پرورش مهارت های تفکر انتقادی و خلاقیت، نیازمند پارادایمی نوین در مدیریت آموزشی است. این مقاله با رویکردی تحلیلی و انتقادی، گذار از مدیریت سنتی به «رهبری توزیع شده» را بررسی می کند؛ جایی که مدیر نه به عنوان تنها تصمیم گیرنده، بلکه به عنوان «معمار فرهنگ» عمل می کند. در این رویکرد، قدرت و مسئولیت میان مدیر، معلمان، دانش آموزان و حتی والدین توزیع می شود تا ظرفیت سازی برای بهبود مستمر مدرسه ایجاد گردد. با استناد به مبانی نظری و پژوهش های داخلی، این نوشتار استدلال می کند که فرهنگ سازمانی مدرسه، متغیر میانجی اصلی در موفقیت تحصیلی و تربیتی است و تنها رهبری توزیع شده قادر به بازمهندسی این فرهنگ در جهت یادگیری عمیق و پایدار است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: رهبری توزیع شده ، فرهنگ مدرسه ، مدیریت آموزشی ، توانمندسازی معلمان ، معماری سازمانی ، رهبری آموزشی