//تحلیل اثربخشی تدریس مبتنی بر علایق فردی و فناوری در تقویت انگیزه درونی دانش آموزان

چکیدهدر چشم انداز آموزشی معاصر، بحران انگیزه و درگیری تحصیلی دانش آموزان به یکی از چالش های بنیادین نظام های آموزشی تبدیل شده است. رویکردهای سنتی که بر یکسان سازی محتوا و روش های تدریس معلم محور تاکید دارند، غالبا در پاسخگویی به تنوع نیازها و علایق نسل دیجیتال ناتوان مانده اند. این مقاله به بررسی عمیق و همه جانبه اثربخشی تلفیق “تدریس مبتنی بر علایق فردی” و “فناوری های نوین آموزشی” بر تقویت “انگیزه درونی” دانش آموزان می پردازد. با استناد به نظریه خودتعیین گری (SDT) و اصول روانشناسی تربیتی، استدلال می شود که وقتی آموزش با علایق شخصی دانش آموز پیوند می خورد و از طریق ابزارهای فناورانه جذاب و تعاملی ارائه می شود، نیازهای اساسی روانشناختی شامل خودمختاری، شایستگی و ارتباط تامین می گردد. این پژوهش ضمن واکاوی مبانی نظری، به بررسی مکانیسم های اثرگذاری فناوری هایی نظیر گیمیفیکیشن، هوش مصنوعی و واقعیت مجازی در شخصی سازی یادگیری می پردازد و نشان می دهد که چگونه این ابزارها می توانند یادگیری را از یک وظیفه بیرونی به یک اشتیاق درونی تبدیل کنند. همچنین چالش های اجرایی و ملاحظات پداگوژیک در این مسیر مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: انگیزه درونی ، تدریس مبتنی بر علاقه ، فناوری آموزشی ، شخصی سازی یادگیری ، نظریه خودتعیین گری ، گیمیفیکیشن ، هوش مصنوعی در آموزش.