مقایسه تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری و دانش آموزان دیرآموز شهرستان قروه

هدف پژوهش حاضر مقایسه تاب آوری تحصیلی در دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری و دانش آموزان دیرآموز شهرستان قروه بود. روش پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت توصیفی و از نوع مقایسه ای بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری و دانش آموزان دیرآموز مقطع ابتدایی پذیرفته شده در مراکز جامع سنجش و آموزش و توانبخشی شهرستان قروه در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بود که از این میان ۵۰ نفر (۳۰ نفر دارای اختلالات یادگیری و ۲۰ نفر دیرآموز) به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه تاب آوری تحصیلی ساموئلز (۲۰۰۴) استفاده شد که دارای ۴۸ گویه و ۵ بعد (تعهد به تحصیل، کنترل هیجانات، مدیریت زمان، خودکارآمدی تحصیلی و هدف گذاری) است. پایایی ابزار در این پژوهش با استفاده از آلفای کرونباخ ۰.۸۶ به دست آمد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار SPSS و آمارهای توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (تحلیل واریانس چندمتغیره) استفاده شد. یافته های پژوهش نشان داد که بین تاب آوری تحصیلی کلی و ابعاد تعهد به تحصیل، کنترل هیجانات، مدیریت زمان و خودکارآمدی تحصیلی در دو گروه تفاوت معناداری وجود دارد؛ به طوری که دانش آموزان دیرآموز نمرات بالاتری کسب کردند. با این حال، در بعد هدف گذاری تفاوت معناداری مشاهده نشد. نتایج نشان می دهد که دانش آموزان دیرآموز از نظر سازگاری و مهارت های مقابله ای تحصیلی وضعیت مطلوب تری نسبت به دانش آموزان دارای اختلالات یادگیری دارند و لزوم توجه به تقویت تاب آوری در گروه دارای اختلالات یادگیری بیش از پیش احساس می شود.