رویکرد «یادگیری اصیل» و «پروژه محور» در تدریس عربی: راهبردی برای پیوند کلاس درس با دنیای واقعی

نظام آموزش زبان عربی در مدارس ایران سال هاست که با چالش «جدایی از بافت واقعی» دست وپنج نرم می کند؛ وضعیتی که در آن دانش آموزان قواعد پیچیده را می آموزند اما از کاربرد آن در موقعیت های واقعی ناتوان اند. هدف این پژوهش، بررسی جایگاه و تاثیر رویکرد «یادگیری اصیل» (Authentic Learning) و «یادگیری پروژه محور» (PBL) در بهبود فرآیند یاددهی-یادگیری زبان عربی است. روش پژوهش، توصیفی-تحلیلی با مرور نظام مند منابع علمی در بازه زمانی ۱۳۹۵ تا ۱۴۰۲ است. یافته ها نشان می دهد که جایگزینی تمرین های مکانیکی با «پروژه های اصیل» (مانند تولید محتوای رسانه ای، روزنامه دیواری تعاملی یا شبیه سازی مکالمات واقعی)، منجر به افزایش معناداری در انگیزش درونی، تعمیق یادگیری و کاهش اضطراب زبان آموزی می شود. نتیجه گیری پژوهش حاکی از آن است که اجرای یادگیری اصیل نیازمند تغییر نقش معلم از «انتقال دهنده دانش» به «تسهیل گر پروژه» و تغییر نظام ارزشیابی از «آزمون محور» به «عملکردمحور» است.