ارزیابی نظام های پاداش و ارتقای شغلی در مدیریت شهری با تاکید بر شهرداری چهارباغ

نظام های پاداش و ارتقای شغلی از مهم ترین ابزارهای مدیریت منابع انسانی در سازمان های عمومی به ویژه شهرداری ها به شمار می روند و نقش تعیین کننده ای در افزایش انگیزش کارکنان، بهبود عملکرد سازمانی و ارتقای کیفیت خدمات شهری ایفا می کنند. شهرداری ها به عنوان نهادهای محوری در مدیریت شهری، به دلیل گستردگی وظایف، تنوع نیروی انسانی و ارتباط مستقیم با شهروندان، بیش از سایر سازمان های دولتی نیازمند نظام های عادلانه، شفاف و کارآمد در حوزه جبران خدمات و مسیرهای پیشرفت شغلی هستند. با این حال، شواهد پژوهشی در ایران نشان می دهد که در بسیاری از شهرداری ها، نظام های پاداش و ارتقای شغلی با چالش هایی نظیر عدم شفافیت، ضعف پیوند با عملکرد، نابرابری ادراک شده و تاثیرپذیری از روابط غیررسمی مواجه اند که این امر می تواند به کاهش انگیزش، رضایت شغلی و تعهد سازمانی کارکنان منجر شود.هدف این مقاله، مرور و تحلیل نظام مند ادبیات نظری و تجربی مرتبط با ارزیابی سیستم های پاداش و ارتقای شغلی در شهرداری ها با تمرکز ویژه بر شهرداری چهارباغ است. روش تحقیق از نوع مروری–تحلیلی بوده و با استفاده از مطالعات معتبر داخلی و خارجی سال های اخیر انجام شده است. نتایج مرور ادبیات نشان می دهد که طراحی نامناسب نظام های پاداش و ارتقا، یکی از عوامل کلیدی ناکارآمدی مدیریت منابع انسانی در شهرداری ها محسوب می شود و اصلاح آن نیازمند رویکردی مبتنی بر شایستگی، عملکرد و عدالت سازمانی است. یافته های این مقاله می تواند مبنایی برای سیاست گذاری منابع انسانی در شهرداری چهارباغ و سایر شهرداری های مشابه فراهم آورد.

کلیدواژه ها:

مدیریت شهری ، نظام پاداش ، ارتقای شغلی ، منابع انسانی ، شهرداری چهارباغ