بررسی ارتباط میان مدل های هوش هیجانی معلمان و کیفیت تعاملات کلاسی با دانش آموزان

هوش هیجانی معلمان به عنوان یکی از عوامل کلیدی در موفقیت آموزش و یادگیری، تاثیر قابل توجهی بر کیفیت تعاملات کلاسی با دانش آموزان دارد. این پژوهش به بررسی ارتباط میان مدل های مختلف هوش هیجانی معلمان و کیفیت تعاملات کلاسی پرداخته و نشان می دهد که توانایی های هیجانی معلم، از جمله خودآگاهی، مدیریت هیجانات، مهارت های اجتماعی و همسویی هیجانات، نقش تعیین کننده ای در ایجاد محیط یادگیری مثبت و انگیزشی ایفا می کنند. معلمان با سطح بالای خودآگاهی قادرند هیجانات خود و اثر آن ها بر رفتارهای آموزشی را شناسایی و کنترل کنند، در حالی که توانایی مدیریت هیجانات باعث می شود واکنش های آنان در مواجهه با موقعیت های چالش برانگیز کنترل شده و سازنده باشد. مهارت های اجتماعی به معلمان امکان می دهد روابط همدلانه و تعاملی با دانش آموزان ایجاد کنند و همسویی هیجانات موجب تقویت انگیزه درونی، مشارکت فعال و رشد هیجانی، اجتماعی و شناختی دانش آموزان می شود. نتایج تحلیل نشان می دهد که هوش هیجانی معلمان نه تنها به بهبود کیفیت یادگیری و تعاملات کلاسی کمک می کند، بلکه به توسعه مهارت های اجتماعی و هیجانی دانش آموزان نیز یاری می رساند و محیطی امن، حمایتگرانه و انگیزشی برای آنان فراهم می آورد. این پژوهش تاکید می کند که توجه به توسعه هوش هیجانی معلمان و ارائه برنامه های توانمندسازی حرفه ای به منظور تقویت مهارت های خودآگاهی، مدیریت هیجانات، مهارت های اجتماعی و همسویی هیجانات، ضروری است و می تواند به ارتقای اثربخشی تدریس و بهبود کیفیت آموزش در مدارس منجر شود. یافته ها نشان می دهد که معلمان با مهارت های هیجانی بالا قادرند محیط کلاس را به فضایی متعادل، همدلانه و انگیزشی تبدیل کنند که در آن همه دانش آموزان فرصت برابر برای یادگیری و مشارکت فعال دارند.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، تعامل کلاسی ، خودآگاهی ، مدیریت هیجانات ، انگیزش تحصیلی