بررسی اثر بخشی روش تدریس یادگیری معکوس بر مهارت حل مساله دانش آموزان ابتدایی

در دنیای امروز آموزش و پرورش نقشی کلیدی و ممتاز در آموزش کودکان و نوجوانان دارند. به شرطی که در حین این آموزش ها مهارت های مختلف زندگی را به آن ها آموزش داده و دانش آموزان را توانمند سازد تا این فرزندان به عنوان آینده سازان کشور بتوانند هم پای تحولات جهانی پیش رفته و در زندگی عادی و روزمره نیز توانایی مدیریت چالش ها، بحران ها و مسائل را داشته باشند. بر این اساس مطالعه حاضر با هدف بررسی اثر بخشی روش تدریس یادگیری معکوس بر مهارت حل مساله دانش آموزان ابتدایی با روش پژوهش از نوع کتابخانه ای انجام و داده ها از طریق بررسی و تحلیل منابع علمی معتبر شامل کتاب ها، مقالات علمی–پژوهشی و پایان نامه های مرتبط گردآوری شد. یافته های پژوهش نشان می دهد که یادگیری معکوس با انتقال آموزش مفاهیم پایه به خارج از کلاس و تمرکز بر فعالیت های تعاملی و حل مسئله در کلاس، موجب تقویت مهارت حل مسئله، افزایش مشارکت فعال و ارتقای انگیزه یادگیری دانش آموزان می شود. همچنین این روش سبب تغییر نقش معلم از انتقال دهنده اطلاعات به تسهیل گر یادگیری شده و امکان توجه بیشتر به تفاوت های فردی دانش آموزان را فراهم می سازد. نتایج حاصل از بررسی منابع حاکی از آن است که یادگیری معکوس نسبت به روش های سنتی تدریس، اثربخشی بیشتری در بهبود فرآیند یادگیری دارد و می تواند به عنوان رویکردی موثر در آموزش دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

اثر بخشی روش تدریس ، یادگیری معکوس ، مهارت حل مساله ، دانش آموزان ابتدایی