رابطه آشنایی معلمان با ارزشیابی عملکردی بر مهارت های زندگی دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی رابطه بین میزان آشنایی معلمان با ارزشیابی عملکردی و مهارت های زندگی دانش آموزان انجام شده است. روش تحقیق مورد استفاده، توصیفی-تحلیلی از نوع همبستگی بوده است. جامعه آماری شامل کلیه معلمان مقاطع متوسطه شهر قیدار در سال تحصیلی ۱۴۰۲-۱۴۰۳ می باشد. حجم نمونه با استفاده از فرمول کوکران و با روش نمونه گیری خوشه ای تصادفی، ۳۰۰ نفر تعیین گردید. ابزارهای اندازه گیری شامل پرسشنامه سنجش میزان آشنایی معلمان با ارزشیابی عملکردی (با روایی محتوایی و سازه تایید شده) و پرسشنامه استاندارد مهارت های زندگی (مانند پرسشنامه مهارت های اجتماعی دگرو و همکاران، ۲۰۰۷ بازنگری شده) بود. تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و آزمون های آماری ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته های توصیفی نشان داد که سطح آشنایی معلمان با مولفه های ارزشیابی عملکردی (مانند بازخورد سازنده، خودارزشیابی و ارزشیابی همتایان) در سطح متوسط رو به بالا قرار دارد. نتایج استنباطی حاکی از وجود رابطه مثبت و معنادار (به طور کلی و در مولفه هایی مانند بازخورد سازنده) بین آشنایی معلمان با ارزشیابی عملکردی و مهارت های زندگی دانش آموزان (به ویژه مهارت های تصمیم گیری و حل مسئله) بود. همچنین، تحلیل رگرسیون نشان داد که آشنایی با سازوکار بازخورد در ارزشیابی عملکردی، توانایی پیش بینی قوی تری برای مهارت های زندگی دانش آموزان دارد. بر اساس این یافته ها، پیشنهاد می شود دوره های آموزشی تخصصی در زمینه اجرای موثر ارزشیابی عملکردی برای معلمان برگزار شود تا تاثیر مثبت آن بر پرورش مهارت های حیاتی دانش آموزان تقویت گردد.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی عملکردی ، آشنایی معلمان ، مهارت های زندگی ، بازخورد سازنده ، همبستگی