بررسی نگرش معلمان ریاضی نسبت به ادغام فناوری و نقش آموزش های حرفه ای در کاربرد ابزارهای آموزشی هوشمند

با ورود به عصر دیجیتال و گسترش فناوری های نوین، نظام آموزشی با ضرورت بازنگری در روش های تدریس، به ویژه در درسی چون ریاضیات که مفاهیم آن انتزاعی هستند، روبرو شده است. هدف اصلی این مقاله، بررسی نگرش معلمان ریاضی نسبت به ادغام فناوری در فرآیند آموزش و سنجش نقش آموزش های حرفه ای در ارتقای کاربرد ابزارهای آموزشی هوشمند است. این مطالعه به روش توصیفی و با رویکرد مروری-کتابخانه ای انجام شده است. تایج نشان داد که نگرش معلمان ریاضی تحت تاثیر عوامل متعددی از جمله باورهای پداگوژیک، احساس خودکارآمدی فناورانه و حمایت سازمانی است. معلمانی که رویکردهای سازنده گرا دارند و از مهارت فنی کافی برخوردارند، نگرش مثبت تری نسبت به ابزارهای هوشمند نشان می دهند. همچنین، یافته ها حاکی از آن است که آموزش های حرفه ای سنتی و کوتاه مدت کارآمد نیستند، در حالی که برنامه های بلندمدت، پیوسته و مبتنی بر جامعه یادگیری، مهارت های تکنولوژیک و پداگوژیک معلمان را به طور قابل توجهی ارتقا می دهند. ابزارهای هوشمند نیز با امکان بصری سازی و شخصی سازی آموزش، استراتژی های تدریس را از روش های سنتی به سمت تعامل و کاوش تغییر داده اند.

کلیدواژه ها:

نگرش معلمان ریاضی ، ادغام فناوری ، ابزارهای آموزشی هوشمند ، آموزش های حرفه ای ، خودکارآمدی ، روش مروری