نگرانی های والدین و معلمان درباره تاثیر هوش مصنوعی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تحول سریع فناوری هوش مصنوعی (AI) زمینه های مختلف زندگی بشری، از جمله آموزش و پرورش، را دستخوش تغییرات بنیادین کرده است. این مقاله به بررسی عمیق نگرانی های والدین و معلمان در خصوص تاثیرات هوش مصنوعی بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان می پردازد. با توجه به نفوذ فزاینده ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در فرآیندهای یاددهی و یادگیری، ارزیابی پیامدهای بلندمدت این فناوری بر مهارت های شناختی، خلاقیت، و عدالت آموزشی ضروری است. این پژوهش با رویکردی توصیفی-تحلیلی، ابعاد مختلف این نگرانی ها را مورد واکاوی قرار می دهد. یکی از مهم ترین دغدغه های مطرح، اتکای بیش از حد دانش آموزان به ابزارهای خودکار مانند چت بات ها برای انجام تکالیف است که می تواند منجر به تضعیف تفکر انتقادی، توانایی حل مسئله، و اصالت فکری شود (Selwyn, ۲۰۱۹). والدین نگرانند که کاهش تعاملات انسانی و وابستگی به الگوریتم ها، کیفیت کلی آموزش را تنزل دهد و شکاف های موجود در دسترسی به منابع دیجیتال را تشدید کند. معلمان نیز دغدغه دارند که ارزیابی عینی عملکرد دانش آموزان دشوارتر شده و حفظ یکپارچگی آکادمیک در مواجهه با محتوای تولید شده توسط هوش مصنوعی چالش برانگیز گردد (Zawacki-Richter et al., ۲۰۱۹). علاوه بر این، نگرانی هایی پیرامون حریم خصوصی داده ها، سوگیری های الگوریتمی در سیستم های آموزشی شخصی سازی شده، و کاهش انگیزه درونی یادگیرندگان مطرح است. اگرچه پتانسیل هوش مصنوعی برای ارائه بازخورد فوری، محتوای سفارشی سازی شده، و مدیریت بهتر منابع آموزشی انکارناپذیر است (Popenici & Kerr, ۲۰۱۷)، اما عدم توازن در پذیرش این فناوری می تواند اثرات منفی غیرقابل جبرانی بر توسعه مهارت های نرم و توانایی دانش آموزان برای تعامل موثر در جامعه آینده بگذارد. پژوهش حاضر با بررسی ادبیات موجود و دیدگاه های ذی نفعان اصلی، سعی در ترسیم یک نقشه راه برای مدیریت هوشمندانه این فناوری در محیط های آموزشی دارد تا اطمینان حاصل شود که هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار تقویتی و نه جایگزین فرآیند یادگیری عمیق عمل کند. یافته های اولیه نشان می دهند که آموزش سواد رسانه ای و اخلاق هوش مصنوعی برای هر دو گروه والدین و معلمان، یک گام حیاتی در جهت کاهش این نگرانی ها محسوب می شود. همچنین، نیاز به توسعه چارچوب های ارزیابی جدید که قادر به سنجش مهارت های تفکر سطح بالا در عصر هوش مصنوعی باشند، احساس می شود. در نهایت، این تحقیق بر لزوم همکاری نزدیک میان توسعه دهندگان فناوری، سیاست گذاران آموزشی، والدین و معلمان برای بهره برداری مسئولانه از پتانسیل های هوش مصنوعی تاکید می کند تا اطمینان حاصل شود که پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در مسیر رشد و توسعه همه جانبه قرار دارد. این چکیده به تفصیل به تبیین ماهیت نگرانی ها، دلایل وجودی آن ها، و ضرورت پرداختن به این موضوعات در چارچوب یک پژوهش علمی جامع می پردازد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، پیشرفت تحصیلی ، نگرانی های والدین ، دغدغه های معلمان ، آموزش و پرورش ، تفکر انتقادی ، سواد دیجیتال ، اخلاق هوش مصنوعی