پرورش خلاقیت دانش آموزان با استفاده از روش های مبتنی بر حل مسئله

پرورش خلاقیت دانش آموزان یکی از اهداف اصلی نظام های آموزشی در دنیای امروز است، چرا که خلاقیت به عنوان یکی از مهارت های اساسی قرن ۲۱، نقشی کلیدی در توسعه توانایی های فردی و اجتماعی ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش روش های مبتنی بر حل مسئله در پرورش خلاقیت دانش آموزان، به تحلیل مولفه های کلیدی این رویکرد پرداخته است. روش های مبتنی بر حل مسئله، با ایجاد فرصت هایی برای تفکر واگرا، طرح پرسش های خلاقانه، و ترکیب دانش قبلی با موقعیت های جدید، بستری مناسب برای توسعه تفکر خلاق فراهم می کنند. در این مقاله، علاوه بر بررسی مزایا و فرصت های این رویکرد مانند ارتقای انگیزه درونی، تقویت مهارت های تفکر انتقادی، و ایجاد ارتباط میان آموزش و زندگی واقعی، چالش ها و محدودیت های مهمی نیز مانند کمبود زمان، ناآمادگی معلمان، و ارزیابی دشوار خلاقیت مورد بحث قرار گرفته است. برای رفع این محدودیت ها، پیشنهاداتی چون توانمندسازی معلمان از طریق آموزش های تخصصی، اصلاح برنامه های درسی برای گنجاندن زمان مناسب جهت یادگیری فعال، استفاده از ارزشیابی های نوین مانند پورتفولیو، و تلفیق مسائل واقعی زندگی با آموزش ارائه شده است. در نهایت، بر ضرورت بازنگری در روش های تدریس سنتی و حمایت مدیران و سیاست گذاران آموزشی برای ترویج محیط های یادگیری مسئله محور تاکید شده است. همچنین، پیشنهاد شده که پژوهش های بیشتری در زمینه تاثیر این روش ها بر سطوح مختلف تحصیلی انجام شود. نتایج این مقاله نشان می دهد که روش های مبتنی بر حل مسئله، اگر به درستی طراحی و اجرا شوند، می توانند نقش مهمی در پرورش خلاقیت دانش آموزان و آماده سازی آن ها برای مواجهه با چالش های آینده ایفا کنند.

کلیدواژه ها:

پرورش خلاقیت ، روش های حل مسئله ، تفکر خلاق ، یادگیری مسئله محور ، آموزش نوآورانه