نقش معلمان در تقویت اعتمادبه نفس دانش آموزان

اعتمادبه نفس، به عنوان یکی از مهم ترین سازه های روان شناختی، زیربنای موفقیت تحصیلی، سازگاری اجتماعی و سلامت روان دانش آموزان است. فقدان یا ضعف در این ویژگی می تواند مانعی جدی در مسیر رشد فردی و عملکرد آموزشی باشد. این پژوهش با هدف بررسی راهکارها و نقش های کلیدی معلمان در پرورش و ارتقاء این خصیصه بنیادین در محیط های آموزشی انجام شده است. روش تحقیق به صورت توصیفی-تحلیلی و با استناد به مطالعات نظری و پژوهش های پیشین در حوزه های تعلیم و تربیت و روان شناسی آموزشی تدوین گردیده است.نتایج این بررسی نشان می دهد که معلمان با به کارگیری استراتژی های تربیتی خاص، تاثیر بسزایی بر خودباوری دانش آموزان دارند. این اقدامات شامل **ارائه بازخوردهای سازنده و مثبت** (به جای تمرکز صرف بر کاستی ها)، **ایجاد محیط کلاسی امن و حمایتی** که در آن ترس از اشتباه وجود نداشته باشد، **تشویق به پذیرش چالش ها**، **تخصیص مسئولیت های متناسب با توانایی ها** و **به رسمیت شناختن تلاش ها و پیشرفت های کوچک** است. همچنین، معلمانی که خود الگوی رفتار قاطعانه و مثبت هستند، عملا اعتمادبه نفس را مدل سازی می کنند. این مقاله تاکید می کند که نقش معلم از صرف انتقال دانش فراتر رفته و به **تسهیل کننده رشد روانی و اجتماعی** تبدیل می شود؛ بنابراین، آموزش مهارت های روان شناختی به معلمان یک ضرورت اساسی برای پرورش نسلی توانمند و با اعتمادبه نفس بالا تلقی می شود.

کلیدواژه ها:

نقش معلم .خودباوری تحصیلی ، بارخوردسازنده ، انگیزش سازنده