تاثیر روش تدریس مبتنی بر گروه های کوچک بر یادگیری عمیق

هدف این پژوهش بررسی تاثیر روش تدریس مبتنی بر گروه های کوچک بر یادگیری عمیق دانش آموزان است. یادگیری عمیق به توانایی دانش آموزان در تحلیل، تفکر انتقادی و به کارگیری دانش در موقعیت های واقعی اشاره دارد. روش های سنتی تدریس اغلب یادگیری سطحی و حفظی ایجاد می کنند، در حالی که گروه های کوچک فرصتی برای تعامل فعال، تبادل دانش و حل مسئله فراهم می کنند. پژوهش های گذشته نشان داده اند که کار گروهی باعث افزایش درک مفهومی، مهارت های اجتماعی، انگیزه یادگیری و تفکر انتقادی می شود. نتایج این پژوهش می تواند راهنمایی برای بهبود روش های آموزشی در مدارس و دانشگاه های ایران باشد.

کلیدواژه ها:

یادگیری عمیق ، گروه های کوچک ، روش تدریس فعال ، تعامل اجتماعی