نقش آموزگار در شخصی سازی یادگیری با استفاده از فناوری آموزشی

شخصی سازی یادگیری به عنوان یک پارادایم نوین آموزشی، توجه به نیازها، سبک های یادگیری، علایق و سرعت پیشرفت منحصربه فرد هر فراگیر را در کانون تمرکز خود قرار می دهد. در عصر فناوری دیجیتال، ابزارهای آموزشی متعددی ظهور کرده اند که امکان تحقق این رویکرد را بیش از پیش فراهم می سازند. با این حال، نقش آموزگار در این اکوسیستم نه تنها کمرنگ نشده، بلکه متحول و حیاتی تر گردیده است. این مقاله با هدف تبیین نقش چندوجهی و محوری آموزگار در تسهیل و هدایت فرآیند شخصی سازی یادگیری با به کارگیری فناوری آموزشی نگاشته شده است. یافته ها حاکی از آن است که آموزگار در این بافت، به عنوان طراح تجربه یادگیری، راهنمای فرآیند، تسهیل گر، منتقد فناوری، و مشاور عاطفی-اجتماعی عمل می کند. موفقیت در شخصی سازی صرفا با وجود فناوری پیشرفته حاصل نمی شود، بلکه در گرو مهارت های حرفه ای، نگرش و بینش پداگوژیک آموزگار است که می تواند از فناوری به عنوان اهرمی برای شناخت عمیق تر فراگیر و خلق مسیرهای یادگیری معنادار بهره ببرد. چالش هایی چون دسترسی نابرابر، نیاز به توسعه حرفه ای مستمر و حفظ تعادل بین فناوری و تعامل انسانی نیز مورد بررسی قرار می گیرند. در نهایت، مقاله بر این نکته تاکید می ورزد که فناوری آموزشی قدرتمندترین زمانی است که در خدمت چشم انداز آموزشی یک آموزگار مجرب و خلاق قرار گیرد.