طراحی سیستم های ارزشیابی هوشمند و پویا در آموزش

هدف این مقاله توصیفی، بررسی طراحی سیستم های ارزشیابی هوشمند و پویا در آموزش است تا امکان اندازه گیری دقیق تر و منعطف تر یادگیری و پاسخ های آموزشی فراهم آید. با گسترش چشم انداز داده محوری و دسترسی به فناوری های پردازش اطلاعات، ارزشیابی های سنتی به ویژه در چارچوب های یکپارچه و زمان مند ظرفیت پاسخگویی به تنوع های فردی دانش آموزان را کمتر دارند، در حالی که سیستم های ارزشیابی هوشمند می توانند با استفاده از تحلیل داده های تعبیه شده، بازخورد فوری، تشخیص نقاط بحرانی یادگیری و انطباق با الگوهای یادگیری فردی، فرایند تصمیم گیری آموزشی را دقیق تر سازند. اهمیت این تحول زمانی آشکار می شود که توجه کنیم ارزشیابی پویا نه تنها توان سنجش دانش و مهارت ها را دارد، بلکه می تواند به بهبود انگیزش، مدیریت زمان یادگیری و هدایت بازخوردهای تعلیمی منطبق بر نیازهای تک نواخت شود. چالش های اصلی شامل نیاز به حفاظت از حریم خصوصی داده ها، شفافیت الگوریتمی، از میان بردن تبعیض های ناخواسته و تضمین دسترسی برابر به فناوری ها است که برای تحقق ارزشیابی عادلانه و کارآمد، به چارچوب های اخلاقی، سیاست گذاری مدرسه ای و استانداردهای ملی نیازمند است. این مقاله با تکیه بر نظریه های یادگیری، روان شناسی تربیتی و فناوری آموزشی، چارچوب های طراحی، پیاده سازی و ارزیابی مداوم سیستم های ارزشیابی هوشمند را بررسی می کند و بر اهمیت همکاری بین مدیران آموزشی، معلمان، طراحان سیستم و سیاست گذاران تاکید می نماید تا بتوان با رویکردی سیستمی و مشارکتی، فرایندهای ارزشیابی را بهبود بخشید و به نتایج یادگیری پایدار و عدالت محور دست یافت.

کلیدواژه ها:

ارزشیابی هوشمند ، ارزشیابی پویا ، داده های آموزشی ، عدالت آموزشی ، کیفیت یادگیری