تحلیل تاثیر فعالیت های مکمل آموزشی بر توسعه مسئولیت پذیری تحصیلی یادگیرندگان

هدف این مقاله توصیفی، تحلیل تاثیر فعالیت های مکمل آموزشی بر توسعه مسئولیت پذیری تحصیلی یادگیرندگان است تا با بررسی نقش این فعالیت ها در تقویت تعهد فردی به یادگیری، انگیزه درونی و پایبندی به وظایف آموزشی، تصویری روشن از فرایندهای پشتیبانی کننده از یادگیری مستقل ارائه شود. با گسترش رویکردهای یادگیری همیارانه و یادگیریu reflective، فعالیت های مکمل آموزشی—from-projects، کارگاه های تخصصی، یادگیری مبتنی بر مسئله یا پروژه های بین رشته ای—می توانند به تقویت حس مالکیت دانش آموزان نسبت به فرایند یادگیری، افزایش مسئولیت پذیری در انجام تکالیف، مدیریت زمان و پیشبرد هدف های تحصیلی کمک کنند. این مقاله بر اهمیت طراحی دقیق این فعالیت ها با توجه به تفاوت های فردی، سطح مهارت های اولیه و استعدادهای گوناگون دانش آموزان تاکید دارد تا فرصت های برابر برای مشارکت و پاسخگویی فراهم گردد. چالش های اصلی شامل نیاز به ارتقای توانمندی های آموزشی معلمان در طراحی و ارزیابی دقیق فعالیت های مکمل، ایجاد سازوکارهای بازخورد سازنده و ایجاد محیطی امن برای ابراز دیدگاه ها، تفکر انتقادی و پیشگیری از انحصار در منابع و فرصت ها است. فرصت ها نیز در ارتقای انگیزش درونی، توسعه مهارت های مدیریت زمان، بهبود مهارت های پژوهش و همکاری، و تقویت ظرفیت های خودارزیابی و بازخوردی همسو با اهداف تحصیلی بالقوه است. از منظر سیاستی و مدیریتی، اتخاذ راهبردهای هماهنگ میان مدرسه، خانواده و جامعه برای پشتیبانی از این فعالیت ها و فراهم کردن زیرساخت های لازم از نظر دسترسی به منابع، زمان بندی مناسب و ارزیابی متوازن ضروری به نظر می رسد.

کلیدواژه ها:

مسئولیت پذیری تحصیلی ، فعالیت های مکمل آموزشی ، یادگیری همیارانه ، انگیزش درونی ، ارزیابی همسو