مطالعه ای بر تاثیر محتوای چندرسانه ای بر درگیری تحصیلی و نتایج یادگیری دانش آموزان

با گسترش روزافزون فناوری های آموزشی و نفوذ ابزارهای دیجیتال در محیط های یادگیری، استفاده از محتوای چندرسانه ای به یکی از رویکردهای رایج در نظام های آموزشی تبدیل شده است و شیوه های سنتی آموزش را با الگوهای نوین و تعاملی همراه ساخته است. محتوای چندرسانه ای با ترکیب متن، تصویر، صدا و ویدئو، امکان ارائه مفاهیم آموزشی به صورت متنوع و جذاب را فراهم می کند و می تواند به درک عمیق تر مطالب و پایداری یادگیری کمک کند. درگیری تحصیلی به عنوان یکی از شاخص های مهم کیفیت یادگیری، بیانگر میزان مشارکت رفتاری، شناختی و هیجانی دانش آموزان در فرایند آموزشی است و نقش تعیین کننده ای در موفقیت تحصیلی و نتایج یادگیری ایفا می کند. به کارگیری محتوای چندرسانه ای می تواند با افزایش جذابیت آموزشی، تحریک حواس مختلف و ایجاد تعامل بیشتر با محتوای درسی، سطح درگیری تحصیلی دانش آموزان را ارتقا دهد و آنان را به یادگیرندگانی فعال تر تبدیل کند. افزون براین، ارائه مفاهیم پیچیده از طریق قالب های چندرسانه ای می تواند بار شناختی را مدیریت کرده و زمینه یادگیری معنادار و موثر را فراهم سازد که در نهایت به بهبود نتایج یادگیری منجر می شود. بااین حال، اثربخشی محتوای چندرسانه ای همواره قطعی تلقی نشده و در برخی موارد، طراحی نامناسب یا استفاده غیراصولی از این محتواها می تواند به حواس پرتی یا کاهش تمرکز دانش آموزان بینجامد. این مسئله ضرورت انجام پژوهش هایی را برجسته می سازد که به صورت علمی و توصیفی، تاثیر واقعی محتوای چندرسانه ای بر درگیری تحصیلی و نتایج یادگیری را بررسی کنند. در بسیاری از مطالعات، تمرکز صرفا بر جنبه های فنی تولید محتوا بوده و ارتباط آن با ابعاد مختلف درگیری تحصیلی و پیامدهای یادگیری کمتر مورد توجه قرار گرفته است. ازاین رو، مطالعه حاضر با تاکید بر این خلا پژوهشی، در پی آن است که تاثیر محتوای چندرسانه ای بر میزان درگیری تحصیلی و نتایج یادگیری دانش آموزان را تحلیل کرده و نقش آن را در بهبود کیفیت آموزش روشن سازد.

کلیدواژه ها:

محتوای چندرسانه ای ، درگیری تحصیلی ، نتایج یادگیری ، دانش آموزان ، فناوری آموزشی