پرخاشگری دانش آموزان در عصر شبکه های اجتماعی؛ چالش ها و پیامدهای آموزشی

گسترش روزافزون شبکه های اجتماعی، شیوه تعاملات اجتماعی دانش آموزان را به طور چشمگیری دگرگون کرده و محیط های آموزشی را با فرصت ها و چالش های نوینی مواجه ساخته است. در کنار ظرفیت های ارتباطی و آموزشی فضای مجازی، شواهد پژوهشی نشان می دهد که استفاده نادرست یا افراطی از شبکه های اجتماعی می تواند زمینه ساز بروز و تشدید رفتارهای تهاجمی، پرخاشگری کلامی و تعارضات بین فردی در محیط های آموزشی شود. هدف مقاله مروری حاضر، بررسی نقش شبکه های اجتماعی در شکل گیری و تقویت رفتارهای تهاجمی در میان دانش آموزان و تحلیل سازوکارهای روان شناختی و اجتماعی موثر بر این پدیده است. بر اساس مرور مطالعات پیشین، عواملی نظیر ناشناس بودن کاربران، کاهش نظارت اجتماعی، الگوبرداری از محتوای پرخاشگرانه، قلدری سایبری و تقویت هنجارهای منفی در شبکه های اجتماعی، از مهم ترین متغیرهای مرتبط با افزایش رفتارهای تهاجمی در بافت آموزشی به شمار می روند. نتایج این مرور نشان می دهد که پیامدهای پرخاشگری ناشی از تعاملات مجازی می تواند بر سلامت روان دانش آموزان، کیفیت روابط همسالان و فضای یادگیری اثر منفی برجای گذارد. در پایان، مقاله بر ضرورت ارتقای سواد رسانه ای، نقش آفرینی فعال خانواده و مدرسه و تدوین سیاست های آموزشی پیشگیرانه برای مدیریت آثار منفی شبکه های اجتماعی تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

شبکه های اجتماعی ، رفتارهای تهاجمی ، زیست بوم آموزشی ، بسترسازی ، خشونت سایبری