تاثیر سبک های ارزشیابی معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

تعامل موثر بین معلم و دانش آموز به عنوان یکی از مهم ترین عوامل تعیین کننده در فرایند یاددهی-یادگیری و دستیابی به نتایج آموزشی مطلوب شناخته می شود. این پژوهش با هدف بررسی ابعاد مختلف این تعامل و تاثیر آن بر بهبود عملکرد تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. نتایج تحقیقات نشان می دهد که کیفیت رابطه مبتنی بر اعتماد، احترام متقابل، و حمایت عاطفی میان طرفین، نه تنها انگیزه درونی دانش آموزان را افزایش می دهد، بلکه مهارت های شناختی و اجتماعی آن ها را نیز تقویت می کند. تعامل فعال شامل گفتگوهای سازنده، بازخورد به هنگام و شخصی سازی شده، و ایجاد محیطی امن برای پرسشگری و خطا کردن است. در مقابل، تعاملات ضعیف یا غایب می تواند منجر به کاهش مشارکت، افت تحصیلی و افزایش مشکلات رفتاری شود. این مقاله به تحلیل مکانیسم هایی می پردازد که از طریق آن ها تعامل مثبت، بستر لازم برای یادگیری عمیق تر و پایدارتر را فراهم می آورد. همچنین، راهکارها و چالش های پیش روی معلمان برای ارتقاء کیفیت این ارتباطات در نظام های آموزشی فعلی مورد بحث قرار گرفته است. در نهایت، تاکید می شود که سرمایه گذاری بر توسعه مهارت های ارتباطی و بین فردی معلمان، امری حیاتی برای دستیابی به اهداف آموزشی در قرن بیست ویکم محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم-دانش آموز ، عملکرد تحصیلی ، کیفیت آموزش ، محیط یادگیری ، حمایت عاطفی