فرصت ها و چالش های به کارگیری هوش مصنوعی در کلاس های درس دیجیتال و مدارس هوشمند

گسترش هوش مصنوعی در عرصه آموزش، افق های جدیدی را برای شخصی سازی یادگیری، تحلیل داده های آموزشی و طراحی محیط های تطبیقی پدید آورده است؛ در کلاس های درس دیجیتال و مدارس هوشمند، این فناوری با ارائه سیستم های توصیه گر محتوا، ربات های همراه آموزشی و ابزارهای بازخورد فوری، امکان پاسخگویی به تنوع نیازهای یادگیرندگان را فراهم می سازد و معلم را از بار کاری تکراری رهایی بخشیده تا بر نقش تسهیل گری و راهنمایی تمرکز کند. اهمیت بررسی فرصت ها و چالش های این تحول از آن رو برجسته است که هوش مصنوعی پتانسیل بازتعریف رابطه معلم-دانش آموز، کاهش شکاف دسترسی به آموزش باکیفیت و پرورش مهارت های تفکر انتقادی و حل مسئله را دارد، اما در عین حال می تواند با تشدید نابرابری های دیجیتال، سوگیری الگوریتم ها در ارزیابی و تضعیف تعاملات انسانی همراه باشد. ضرورت این پژوهش توصیفی در شناسایی شکاف میان پتانسیل فناوری و واقعیت اجرایی آن در بافت آموزشی ایران نهفته است؛ بسیاری از مدارس با موانعی همچون زیرساخت فنی ناکافی، آموزش ندیدگی معلمان در کار با ابزارهای هوشمند، نگرانی های اخلاقی درباره حریم خصوصی داده های دانش آموزان و مقاومت ساختاری در برابر تغییر الگوهای سنتی تدریس مواجه اند. بیان مسئله این مطالعه بر این ابهام متمرکز است: چگونه می توان با بهره گیری از فرصت های هوش مصنوعی—مانند سیستم های یادگیری تطبیقی، تحلیل پیش بینانه افت تحصیلی و شبیه سازی های تعاملی—در عین رفع چالش های ساختاری و فرهنگی، الگویی متعادل برای ادغام مسئولانه این فناوری در فضای کلاسی طراحی کرد که انسان محوری آموزش حفظ شود؟ پاسخ به این پرسش می تواند راهگشای سیاست گذاری آگاهانه برای تحقق آموزش دیجیتال اخلاق مدار باشد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، کلاس های دیجیتال ، مدارس هوشمند ، چالش های فناوری ، شخصی سازی یادگیری