بررسی نقش تعامل معلم و دانش آموز در بهبود عملکرد درسی

ین مقاله به بررسی علمی-پژوهشی نقش حیاتی تعامل پویا و معنادار بین معلم و دانش آموز در ارتقاء سطح عملکرد تحصیلی دانش آموزان می پردازد. تعامل موثر نه تنها انتقال صرف اطلاعات را میسر می سازد، بلکه بستری امن و انگیزشی برای رشد شناختی، عاطفی و اجتماعی فراهم می آورد. نتایج پژوهش های متعددی نشان می دهد که کیفیت این رابطه، که مبتنی بر احترام متقابل، اعتماد، و ارتباطات کلامی و غیرکلامی مثبت است، مستقیما بر میزان درگیری دانش آموز در فرآیند یادگیری، انگیزه درونی، و در نهایت، موفقیت های تحصیلی تاثیر می گذارد. این پژوهش با مرور مبانی نظری و شواهد تجربی، ابعاد مختلف این تعامل، شامل سبک های تعاملی، بازخورد سازنده، و مدیریت محیط کلاس از منظر رابطه معلم-دانش آموز را تحلیل می کند. تاکید بر لزوم تقویت مهارت های ارتباطی معلمان و ایجاد فضایی دموکراتیک در کلاس درس به عنوان راهبردهای کلیدی برای به حداکثر رساندن پتانسیل یادگیری دانش آموزان مورد توجه قرار گرفته است. در نهایت، این مقاله پیشنهاداتی برای سیاست گذاری های آموزشی و برنامه های توسعه حرفه ای معلمان ارائه می دهد تا اطمینان حاصل شود که تعاملات کلاسی به عاملی موثر در کاهش شکاف های تحصیلی تبدیل شوند.

کلیدواژه ها:

تعامل معلم-دانش آموز ، عملکرد درسی ، انگیزش تحصیلی ، محیط یادگیری ، کیفیت آموزش