تحلیل تاثیر خودکارآمدی بر کیفیت تدریس و پایبندی حرفه ای معلمان به سازمان

در نظام های آموزشی، کیفیت تدریس و پایبندی حرفه ای معلمان به سازمان از مولفه های اساسی اثربخشی آموزشی و تحقق اهداف تربیتی به شمار می آیند و به طور مستقیم تحت تاثیر باورها، نگرش ها و ویژگی های روان شناختی معلمان قرار دارند. یکی از مهم ترین این متغیرها، خودکارآمدی است که به باور فرد نسبت به توانایی های خود در انجام موفقیت آمیز وظایف حرفه ای اشاره دارد و نقش تعیین کننده ای در رفتار شغلی و عملکرد آموزشی معلمان ایفا می کند. معلمانی که از سطح بالاتری از خودکارآمدی برخوردارند، با اعتماد به نفس بیشتر، روش های تدریس متنوع و خلاقانه تری را به کار می گیرند، تعامل موثرتری با دانش آموزان برقرار می کنند و در مواجهه با چالش های آموزشی، پایداری و انعطاف پذیری بیشتری از خود نشان می دهند؛ عواملی که همگی به ارتقای کیفیت تدریس منجر می شوند. افزون براین، خودکارآمدی می تواند بر پایبندی حرفه ای معلمان به سازمان نیز اثرگذار باشد، به گونه ای که باور به توانمندی فردی، احساس تعلق، مسئولیت پذیری و تعهد نسبت به اهداف و ارزش های سازمانی را تقویت می کند و مشارکت فعال معلمان در فعالیت های مدرسه را افزایش می دهد. بااین حال، در بسیاری از پژوهش های آموزشی، کیفیت تدریس و پایبندی حرفه ای به سازمان به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گرفته و نقش خودکارآمدی به عنوان یک عامل مشترک و تاثیرگذار بر هر دو متغیر کمتر به صورت یکپارچه تحلیل شده است. این خلا پژوهشی در شرایطی اهمیت می یابد که نظام های آموزشی با چالش هایی نظیر کاهش انگیزه شغلی، فرسودگی حرفه ای و افت تعهد سازمانی معلمان مواجه اند. ازاین رو، تحلیل تاثیر خودکارآمدی بر کیفیت تدریس و پایبندی حرفه ای معلمان به سازمان، ضرورتی علمی و کاربردی محسوب می شود. بیان مساله این مقاله بر آن است که خودکارآمدی معلمان چگونه می تواند به بهبود کیفیت تدریس و تقویت پایبندی حرفه ای آنان به سازمان منجر شود و چه ابعادی از این سازه بیشترین نقش را در ارتقای عملکرد آموزشی و تعهد سازمانی ایفا می کنند.

کلیدواژه ها:

خودکارآمدی ، کیفیت تدریس ، پایبندی حرفه ای ، معلمان ، تعهد سازمانی