بررسی نقش تشویق کلامی معلم در افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پایه دوم ابتدایی

اعتماد به نفس یکی از مولفه های اساسی رشد شخصیت و سلامت روانی دانش آموزان در دوره ابتدایی به شمار می رود و نقش تعیین کننده ای در پیشرفت تحصیلی، مشارکت فعال در کلاس درس و سازگاری اجتماعی آنان دارد. در این میان، معلم به عنوان یکی از مهم ترین عوامل محیط آموزشی، می تواند از طریق شیوه های ارتباطی خود، به ویژه تشویق کلامی، تاثیر قابل توجهی بر شکل گیری و تقویت اعتماد به نفس دانش آموزان داشته باشد. تشویق کلامی شامل بازخوردهای مثبت، تحسین تلاش، تایید پیشرفت و استفاده از واژگان انگیزشی است که می تواند احساس شایستگی و خودارزشمندی را در دانش آموزان افزایش دهد (بندورا،۱۹۹۷).هدف پژوهش حاضر بررسی نقش تشویق کلامی معلم در افزایش اعتماد به نفس دانش آموزان پایه دوم ابتدایی است. این پژوهش با رویکردی کاربردی و با تکیه بر مبانی نظری روان شناسی تربیتی و یادگیری اجتماعی انجام شده است. بر اساس دیدگاه نظری بندورا، تجربه بازخورد مثبت از سوی افراد معنادار، از جمله معلم، یکی از منابع اصلی خودکارآمدی و اعتماد به نفس در کودکان محسوب می شود (بندورا،۱۹۸۶). همچنین پژوهش های داخلی نشان داده اند که رفتارهای حمایتی و تشویقی معلمان رابطه معناداری با افزایش انگیزش تحصیلی و عزت نفس دانش آموزان دارند (شریفی و همکاران، ۱۳۹۸؛ حیدری، ۱۴۰۰). روش پژوهش به صورت توصیفی–تحلیلی و با بهره گیری از ابزارهای استاندارد سنجش اعتماد به نفس انجام می شود. جامعه آماری شامل دانش آموزان پایه دوم ابتدایی و معلمان آنان است و داده ها از طریق پرسشنامه های معتبر و مشاهده رفتارهای کلامی معلم جمع آوری می گردد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از روش های آماری مناسب انجام خواهد شد تا میزان تاثیر تشویق کلامی بر ابعاد مختلف اعتماد به نفس دانش آموزان بررسی شود. نتایج مورد انتظار پژوهش نشان می دهد که تشویق کلامی معلم می تواند به طور معناداری موجب افزایش اعتماد به نفس، مشارکت فعال تر در فعالیت های کلاسی و کاهش اضطراب تحصیلی دانش آموزان پایه دوم ابتدایی شود. یافته های این پژوهش می تواند در بهبود روش های تدریس، طراحی برنامه های آموزشی معلمان و ارتقای کیفیت تعاملات آموزشی در دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

تشویق کلامی ، اعتماد به نفس ، معلم ، دانش آموزان پایه دوم ابتدایی ، آموزش ابتدایی