تحقیق در مورد اضطراب اجتماعی کودکان و راه های جلوگیری از آن و بهبود یادگیری دانش آموزان

ترس یا اضطراب به وجود آمده در موقعیت های مورد نظر با خطر واقعی ارزیابی منفی شدن یا پیامدهای چنین ارزیابی منفی بی تناسب به نظر می رسد (هیرن و مک نالی ۲۰۱۸). افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی وقتی که در معرض موقعیت های اجتماعی قرار می گیرند‎ برانگیختگی فیزیولوژیکی شان افزایش می یابد. این افراد، آن ها را به عنوان نشانه ای از خطر یا اضطراب تفسیر می کنند و چنین تفسیری از برانگیختگی فیزیولوژیکی، به افزایش علائم اضطراب، مانند تپش قلب بیشتر یا سرخ شدن منجر می شود و در نتیجه، برانگیختگی فیزیولوژیکی ممکن است نقش مهمی را در ایجاد ترس در موقعیت های اجتماعی بازی کند (کهراریان، مومنی و یزدانبخش، ۱۳۹۵). این علائم باید به مدت شش ماه تداوم داشته باشد و باعث اختلال در عملکرد تحصیلی، فعالیت های اجتماعی یا روابط کودک شود. هم چنین تشخیص شدید یا غیرمنطقی بودن ترس فرد به عهده درمان گر است (انجمن روانپزشکی آمریکا ۲۰۱۳). میزان شیوع اختلال اضطراب اجتماعی در طول زندگی فرد در جامعه عمومی ۴ تا ۱۶درصد می باشد (اوهایون و شاتزبرگ ۲۰۱۰). اگرچه نوجوانان و بزرگ سالان دچار این اختلال، متوجه هستند که ترسشان مفرط و یا غیرمنطقی است ولی این امر ممکن است در مورد کودکان صادق نباشدتصور کنید فرزندتان در مدرسه یا جمعی دوستانه حضور دارد، اما به جای بازی و لذت بردن از وقتش، گوشه ای نشسته و با اضطراب به دیگران نگاه می کند. قلبش تند می زند، دست هایش عرق کرده و از هرگونه ارتباط چشمی یا گفت وگو اجتناب می کند. این نشانه های آشنا ممکن است بخشی از اختلالی به نام اضطراب اجتماعی در کودکان و نوجوانان باشد، مشکلی که بسیاری از کودکان و نوجوانان با آن دست وپنجه نرم می کنند.اضطراب اجتماعی فراتر از خجالتی بودن یا کمی استرس در موقعیت های اجتماعی است. این اختلال می تواند زندگی روزمره کودکان را تحت تاثیر قرار داده و آنها را از تجربیات ارزشمند، یادگیری مهارت های اجتماعی، و ساختن روابط دوستانه محروم کند. متاسفانه، بسیاری از والدین این مشکل را با خجالتی بودن اشتباه می گیرند و از اهمیت درمان به موقع آن غافل می شوند.در طول زندگی، همه ما در موقعیت هایی قرار گرفته ایم که اضطراب و ترس را تجربه کرده ایم. در بیشتر اوقات نمی توانیم تفاوتی بین این دو حس ایجاد کنیم. ولی در واقع این دو حس کاملا از هم متفاوت هستند و علائم متفاوتی هم دارند.ترس بهنجار نوعی واکنش عاطفی نسبت به خطر پدیده های واقعی یا درک واقعی وجود آن پدیده هاست و معمولا زمانی ایجاد می شود که فرد آمادگی لازم را برای دفاع از خود نداشته باشد؛ مانند زمانی که فرد با حیوانات وحشی روبه رو می شود یا با سیل و طوفان شدید برخورد می کند، و معمولا هنگامی که محرک یا عامل ترس از بین می رود، ترس هم از بین می رود.

کلیدواژه ها:

اضطراب اجتماعی در کودکان ، ترس از مدرسه ، مهارت های اجتماعی ، واکنش عاطفی