تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی بر یادگیری عمیق دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش مصنوعی (AI) بر ارتقاء «یادگیری عمیق» دانش آموزان می پردازد. یادگیری عمیق، فراتر از حفظ و تکرار سطحی، شامل درک مفهومی قوی، تفکر انتقادی، توانایی حل مسئله پیچیده، و خودتنظیمی شناختی است. با توجه به پیشرفت های چشمگیر در حوزه هوش مصنوعی و نفوذ آن در محیط های آموزشی، این مقاله تلاش می کند تا سازوکارهای نظری و عملی که از طریق آن ها سیستم های هوشمند می توانند این ابعاد یادگیری عمیق را تسهیل یا تقویت کنند، مورد تحلیل قرار دهد. این تحقیق با مروری بر مبانی نظری یادگیری عمیق و فناوری های هوش مصنوعی در آموزش، انواع رویکردهای کاربردی (مانند سیستم های آموزش تطبیقی، دستیاران هوشمند، و تحلیلگرهای یادگیری) را بررسی می کند. یافته های پژوهشی داخلی و خارجی نشان می دهند که شخصی سازی مسیر یادگیری، بازخورد فوری و هدفمند، و شبیه سازی های پیچیده، نقش محوری در تقویت مولفه های یادگیری عمیق دارند. با این حال، چالش هایی نظیر مسائل اخلاقی داده ها، نیاز به بازنگری نقش معلم، و اطمینان از عدالت دسترسی نیز مطرح است. در نهایت، مقاله بر لزوم تدوین راهبردهای ملی برای ادغام مسئولانه هوش مصنوعی در نظام تعلیم و تربیت ایران با تمرکز بر پرورش مهارت های شناختی سطح بالا تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی در آموزش ، یادگیری عمیق ، تفکر انتقادی ، یادگیری تطبیقی ، شخصی سازی یادگیری ، آموزش نوین.