بررسی رابطه بین سواد سلامت و رفتارهای پیشگیرانه در دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه بین سواد سلامت و رفتارهای پیشگیرانه در میان دانش آموزان انجام شده است. سواد سلامت به عنوان یک سازه چندبعدی، نقش حیاتی در توانمندسازی افراد برای کسب، پردازش و استفاده از اطلاعات و خدمات بهداشتی به منظور تصمیم گیری آگاهانه در مورد سلامت خود و دیگران ایفا می کند. دانش آموزان به دلیل قرار گرفتن در مرحله ای حساس از رشد جسمی و روانی، نیازمند سطح بالایی از سواد سلامت برای اتخاذ رفتارهای پیشگیرانه موثر مانند تغذیه سالم، فعالیت بدنی کافی، پرهیز از رفتارهای پرخطر و رعایت بهداشت فردی و عمومی هستند. این تحقیق با رویکردی توصیفی-همبستگی، به سنجش سطح سواد سلامت و میزان بروز رفتارهای پیشگیرانه در جامعه آماری مورد مطالعه پرداخته و رابطه آماری بین این دو متغیر را مورد ارزیابی قرار داده است. نتایج حاصل از این مطالعه نشان می دهد که بین سطح بالاتر سواد سلامت و شیوع بیشتر رفتارهای پیشگیرانه، ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد. به عبارت دیگر، دانش آموزانی که از سطح سواد سلامت بالاتری برخوردارند، به شکل موثرتری در راستای حفظ و ارتقاء سلامت خود اقدام کرده و رفتارهای پرخطر کمتری از خود نشان می دهند. این یافته ها بر اهمیت ادغام آموزش سواد سلامت در برنامه های درسی مدارس تاکید می کند تا دانش آموزان بتوانند به طور فعال تری در مدیریت سلامت خود مشارکت کنند و از بروز بیماری ها و مشکلات ناشی از رفتارهای نادرست پیشگیری نمایند. پژوهش حاضر پیشنهاد می کند که مداخلات آموزشی باید بر تقویت مهارت های شناختی و عملی مرتبط با سواد سلامت متمرکز شوند تا نتایج ملموسی در بهبود الگوهای رفتاری دانش آموزان حاصل گردد.

کلیدواژه ها:

سواد سلامت ، رفتارهای پیشگیرانه ، دانش آموزان ، آموزش بهداشت ، سلامت عمومی