تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر روش های تدریس فعال بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. در نظام آموزشی امروز، یکی از چالش های اساسی کاهش انگیزه یادگیری در میان دانش آموزان است که تا حد زیادی به شیوه های سنتی تدریس و نبود مشارکت فعال آن ها در فرایند یادگیری بازمی گردد. روش های تدریس فعال با تاکید بر تعامل، پرسش گری، حل مسئله، یادگیری گروهی و مشارکت مستقیم دانش آموزان در فعالیت های آموزشی، زمینه ساز افزایش احساس مسئولیت، اعتماد به نفس و درگیری ذهنی آنان با مطالب درسی می شود. در این مطالعه، تاثیر به کارگیری روش هایی چون یادگیری مشارکتی، بحث گروهی و پروژه محور بر میزان انگیزه و علاقه دانش آموزان نسبت به درس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که استفاده از رویکردهای فعال در تدریس موجب افزایش قابل توجهی در انگیزه تحصیلی، اشتیاق به یادگیری و عملکرد تحصیلی می گردد. همچنین، تعامل معلم و دانش آموز در فرایند آموزش نقشی محوری در تقویت انگیزه درونی و تمایل به یادگیری مداوم دارد. در مجموع، به کارگیری روش های تدریس فعال می تواند رویکردی موثر در ارتقای کیفیت آموزش و پرورش و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان باشد.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری مشارکتی ، مشارکت دانش آموزان ، یادگیری فعال ، عملکرد تحصیلی ، فرایند یاددهی–یادگیری