تاثیر فناوری های هوشمند جدید بر سبک های تدریس معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان

تحولات سریع فناوری های هوشمند در دهه های اخیر، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه کرده و نقش معلم، شیوه های تدریس و تجربه یادگیری دانش آموزان را دگرگون ساخته است. فناوری هایی مانند هوش مصنوعی، یادگیری ماشین، واقعیت افزوده، سامانه های یادگیری هوشمند و تحلیل کلان داده ها، امکان طراحی محیط های یادگیری شخصی سازی شده، تعاملی و انعطاف پذیر را فراهم کرده اند. این تحولات موجب شده اند سبک های تدریس سنتی که عمدتا مبتنی بر انتقال یک سویه دانش بودند، جای خود را به رویکردهای نوینی همچون یادگیری فعال، یادگیری معکوس، تدریس مبتنی بر حل مسئله و آموزش تطبیقی بدهند. در چنین فضایی، معلم از نقش انتقال دهنده صرف دانش به نقش تسهیل گر، راهنما و طراح تجربه های یادگیری ارتقا یافته است. از سوی دیگر، انگیزه تحصیلی دانش آموزان که یکی از مهم ترین عوامل موفقیت تحصیلی محسوب می شود، تحت تاثیر مستقیم استفاده هوشمندانه از این فناوری ها قرار گرفته است. محیط های یادگیری دیجیتال و هوشمند با فراهم کردن بازخورد فوری، تعامل بیشتر، تنوع در محتوا و امکان مشارکت فعال، می توانند انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان را تقویت کنند. با این حال، چالش هایی مانند شکاف دیجیتال، ضعف مهارت های فناورانه معلمان و نگرانی های اخلاقی نیز مطرح است که توجه به آن ها ضروری می باشد. این مقاله با رویکردی مروری به بررسی تاثیر فناوری های هوشمند جدید بر سبک های تدریس معلمان و انگیزه تحصیلی دانش آموزان می پردازد و تلاش می کند ابعاد مختلف این تاثیرات را تبیین نماید.

کلیدواژه ها:

فناوری های هوشمند ، سبک های تدریس ، انگیزه تحصیلی