معلم پژوهشگر در میدان عمل: بازاندیشی و خلاقیت در آموزش دینی دوره ابتدایی

پژوهش حاضر با هدف افزایش علاقه مندی دانش آموزان مقطع دبستان به موضوعات مذهبی در سال تحصیلی ۱۴۰۳–۱۴۰۴ انجام شده است. با توجه به کاهش توجه و انگیزه دانش آموزان نسبت به مفاهیم دینی در کلاس های درس، پژوهشگر تلاش کرده است با استفاده از روش اقدام پژوهی، راهکارهای موثر و جذاب آموزشی را شناسایی و اجرا نماید. در این پژوهش، با به کارگیری روش هایی مانند داستان گویی، بازی های آموزشی، نمایش، پرسش و پاسخ، نقاشی و مشارکت فعال دانش آموزان، فضای کلاس به محیطی شاد و انگیزه بخش تبدیل شد. داده ها از طریق مشاهده، گفت وگو با دانش آموزان و ثبت بازخوردها جمع آوری گردید. نتایج نشان داد استفاده از روش های خلاقانه و متناسب با سن دانش آموزان، نقش موثری در افزایش علاقه، مشارکت و درک بهتر مفاهیم مذهبی دارد و می تواند یادگیری عمیق تری را فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

اقدام پژوهی ، آموزش دینی ، دبستان ، علاقه مندی دانش آموزان ، روش های خلاقانه