تاثیر سبک یادگیری بر پیشرفت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش سبک های یادگیری در ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. سبک یادگیری به عنوان الگویی از ترجیحات فرد در دریافت، پردازش و به کارگیری اطلاعات، یکی از مهم ترین عوامل تفاوت های فردی در یادگیری محسوب می شود. نتایج مطالعات نشان می دهد دانش آموزانی که با سبک یادگیری خود آشنا هستند، از انگیزه تحصیلی، خودکارآمدی و اعتماد به نفس بیشتری برخوردارند و اضطراب تحصیلی کمتری را تجربه می کنند. این آگاهی همچنین موجب بهبود مهارت های شناختی نظیر حل مسئله، تفکر تحلیلی، تصمیم گیری و سازمان دهی می شود و زمینه رشد مهارت های اجتماعی، ارتباطی، همدلی و مسئولیت پذیری اجتماعی را فراهم می سازد.یافته های پژوهشی بیانگر آن است که تطابق روش های تدریس با سبک های یادگیری، مشارکت فعال دانش آموزان را افزایش داده، رفتارهای منفعلانه را کاهش می دهد و محیطی پویا، ایمن و حمایتگر برای یادگیری ایجاد می کند. علاوه بر این، شناخت سبک یادگیری به توسعه خودتنظیمی عاطفی، تاب آوری هیجانی و تحصیلی، حس تعلق به محیط آموزشی، امنیت روانی و هویت فرهنگی کمک می کند. این عوامل در کنار یکدیگر باعث کاهش استرس و بهبود سلامت روان دانش آموزان می شوند.در مجموع، شناسایی و به کارگیری سبک های یادگیری می تواند عملکرد تحصیلی را به طور چشمگیری ارتقا دهد و با تقویت انگیزه، مهارت های شناختی و اجتماعی، دانش آموزانی توانمند، خلاق و متعادل پرورش دهد. بنابراین، توجه به سبک های یادگیری در برنامه ریزی درسی، آموزش معلمان و طراحی محیط های آموزشی متنوع، ضرورتی اساسی برای بهبود کیفیت آموزش و تحقق یادگیری موثر به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

سبک یادگیری ، پیشرفت تحصیلی ، خودکارآمدی ، انگیزه یادگیری