معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی: شکوفایی استعداد ها

تحولات شتابان فناوری های نوین، به ویژه در حوزه هوش مصنوعی، نظام های آموزشی را با تغییرات بنیادین در اهداف، روش ها و نقش های آموزشی مواجه ساخته است. هوش مصنوعی با فراهم سازی بستر یادگیری هوشمند و شخصی سازی شده، امکان شناسایی تفاوت های فردی، سبک های یادگیری و استعدادهای نهفته دانش آموزان را بیش از پیش فراهم می کند و می تواند به عنوان ابزاری موثر در مسیر شکوفایی توانمندی های شناختی، خلاقانه و مهارتی آنان مورد استفاده قرار گیرد (خسروی، ۱۴۰۰؛ نادری، ۱۳۹۹در این میان، نقش معلم دستخوش تحولی اساسی شده و از انتقال دهنده صرف دانش به هدایت گر، تسهیل گر و طراح موقعیت های یادگیری معنادار تغییر یافته است. معلمان با بهره گیری آگاهانه از ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی، می توانند فرآیند آموزش را متناسب با نیازها و استعدادهای فردی دانش آموزان تنظیم کرده و زمینه رشد همه جانبه آنان را فراهم آورند (رضایی، ۱۴۰۰؛ عباسی، ۱۳۹۸).از سوی دیگر، دانش آموزان در محیط های یادگیری هوشمند، نقش فعال تر و مسئولانه تری در فرآیند یادگیری ایفا می کنند و با دریافت بازخوردهای فوری و هدفمند، فرصت بیشتری برای خودتنظیمی، کشف علایق و پرورش استعدادهای فردی خود به دست می آورند (شریفی، ۱۳۹۹؛ محمدی، ۱۴۰۱این مقاله با رویکردی توصیفی تحلیلی، به بررسی تعامل میان معلم، دانش آموز و هوش مصنوعی پرداخته و نشان می دهد که هم افزایی آگاهانه این سه عنصر می تواند زمینه ساز تحول در نظام آموزشی و شکوفایی پایدار استعدادهای انسانی شود؛ مشروط بر آنکه ملاحظات اخلاقی، تربیتی و انسانی در به کارگیری هوش مصنوعی مورد توجه قرار گیرد (قاسمی، ۱۴۰۱؛ حسینی، ۱۳۹۸

کلیدواژه ها:

هوشمند ، هوش مصنوعی ، بنیادین ، استعداد ، شناسایی ، نقش معلم ، انتقال دهنده ، شکوفایی